Seamus Siddeley

Okurlara Duyuru!

2008-10-30T00:15:00.004+02:00

Olası Blogspot yasaklarından etkilenmemek için kendime host alıp, siteyi komple taşıdım. Lütfen alıcılarınızın frekansını http://www.isidat.com 'a ayarlayın. Yeni RSS'im ise http://www.isidat.com/?feed=rss2

Tebdil-i mekanda ferahlık vardır.

Doğa Doğdu

2008-10-28T19:21:00.005+02:00

Karşıda (İstanbul-Avrupa) dayımın kızları ve teyzemin bazı kızları ikamet etmekte. Dayımınkileri uzun zamandır, teyzeminkileri ise hiç ziyaret etmemiştim. Geçen hafta karşıya bir sefer düzenleyip hepsiyle görüşmeyi planladım. Haliyle zaman olarak benim ve onlar için en uygun zaman olan cuma akşamını (24 Ekim 2008) seçip temaslara başladım. Ancak sonradan öğrendim ki o cuma, şirin yeğenim Doğa'nın (dayımın kızının kızı, bkz: yandaki resim) doğumgünüymüş. Bu vesileyle herbirini ayrı ayrı ziyaret etmeme de gerek kalmadı:) Benim hiç bir zaman dayı olamamam ve Doğa'nın hiç bir zaman dayısının olamayacağı gerçekleri nedeniyle onun dayısıyım.
Aile ilişkilerini görsel olarak daha iyi anlamanız için bir adet soyağacı da çizdim. Burada koyu renkle gösterilenler doğumgününde yerini alanlar.
PS: Doğa, bende kalmasına izin verdiğin balonu hala saklıyorum, ilerde "Bir zamanlar böyle böyle olmuştu" gibisinden enstantene yaparım.

Web Yasakları ve Özgürlükler

2008-10-28T19:16:00.002+02:00

Cuma günüden itibaren Blogspot'a, nam-ı diğer Blooger'a girmeye çalışan internet kullanıcıları "T.C. Diyarbakır 1. Sulh Ceza Mahkemesi 20.10.2008 tarih ve 2008/2761 sayılı kararı gereği bu siteye erişim engellenmiştir." ifadesiyle karşı karşıya kalıyor. Üstelik Türkiye mahkemeleri bu yasağı ilk defa şimdi uygulamıyor. Önceleri Wordpress, Blogspot ve özellikle Youtube gibi sitelerine erişimi de yasaklamıştı ve toplumun çeşitli kesimlerinden bolca tepki toplamıştı.
Bu Siteler Neden Yasaklanıyor?
Bu tip siteler Web 2.0 kapsamına girer, yani tüm içeriği üye kullanıcıları tarafından yaratılır. Örneğin Blogspot sitesi üyelerine blog oluşturma, yani kullanıcılarına internet ortamında çeşitli yazılarını yayımlama imkanı sağlıyor. Böylece herkes fikirlerini özgürce ifade edebiliyordu. Ancak haliyle bu ortam yasalara aykırı fikirleri de (Örnek: Atatürk'e hakaret, ücretsiz Lig TV imkanı) ortaya sunma imkanı verdi. Tek tük de olsa bu tipten yazılar yüzünden mahkeme kararıyla sözkonusu sitelere erişim Türkiye çapındaki internet servis sağlayıcıları tarafından engellendi. Bu da blog yazarlarını kurulu düzenlerini bozup alternatif arayışlara yönelmelerine sebep oldu.
Yasakların Sonu Gelecek mi?
Son günlerde sayıları giderek artan bu yasaklanma olayları trajikomik bir hale büründü. Ben bunu trafik kazaları gerçekleşiyor diye ülke çapında karayolu trafiğini kökten kapatmayla aynı kefeye koyuyorum. Sanıyorum ki bu kararı veren kişiler bu yasakların gelecekte ne gibi tahribatlara yol açabilecekleri hakkında düşünmüyorlar. Toplumun kanayan yarası haline gelen bu sorunun ancak yasaların gereğine uygun düzenlenmesiyle aşılacağı kanaatindeyim. Umarım en kısa zamanda bu hatadan dönülür ve özgürlükçü günlere merhaba denilmeye başlanılır.

Enstantene Paketi 5

2008-10-22T14:45:00.005+03:00

Not: Bu seferki enstantenelerin nitelik bakımından yeterli olması göz önüne alınarak bu pakette 10 yerine 5 tane yayınlanmasına karar verilmiştir.
1- Bilim evrenin nasıl yaratıldığını çözebilecek kadar ilerlemesine rağmen (bkz: Cern) cebe düzgün konan kulaklık kablosunun nasıl olabilecek en karışık şekilde çıktığını açıklayamıyor ya, işte bu beni çok güldürüyor. (Yok gerçekte gülmüyom, lafın gelişi)
2- Buradan kuşuçusu bile 11 bin kilometre uzak olan Panama'dan biriyle çetleşirken yazdığım yazının gönder'e (ayırayım da bayrak gönderiyle karışmasın) bastıktan saniye geçmeden karşıdakinin ekranında belirmesi beni acayip ürküttü. Arada milyon tane dağ, tepe, okyanus geçiyor ve ekranda beliriyor. Işık hızı, fiberobtik filan dediler; yine de hala geçmedi ürküntüm.
3- Aynı Panamalı bana mealen "Türkiye'de müzik icra ediliyor mu?", "Türkiye'de insanlar burka giymek zorunda mı?", "Türkiye'de insanlar ailesinin belirlediği insanla evlenmek zorunda mı?" gibisinden sorular yöneltti. Ben de "Hayır, Türkiye şöyle liberal, şöyle demokratiktir" diye cevaplarken, sevdiği bir parçanın klibinin youtube linkini atıp bir gözatmamı söyledi. Ben de Eskişehir, Ankara sulh mahkemeleri konusuna girmeden hemen MSN'i kapatıp kaçtım.
4- Bu hayatta en çok zorlandığım bir şey varsa o da bana yöneltilen bayram, kandil mesajlarına karşılık vermektir. "Bayramınız mübarek olsun." ifadesine en uygun karşılık "Sizin de bayramınız mübarek olsun"dur. Sanki "Sizin de" deyince birden fazla bayram varmış havası verilmiş oluyor (Örnek: "Bizim kalemlerimiz sarı. Sizin de."). Diğer bir alternatif olan "Size de mübarek olsun" ise teorikte doğru olmasına rağmen pratikte uygulanabilir değil sanki. Ey dostlarım, ey TDK, lütfen bu muammaya çözüm getirin de şu kardeşinizi kurtarın.
5- Bence hayvanlar konuşabilirler, konuşuyorlar da. "Hayvanlar konuşamaz" tezinin nedeni onların konuşmalarını anlayamamızdır. Eminim insanları gözleyen hayvanlar da bizim konuşamadığımızı, ancak belli frekanslarda anlamsız sesler çıkardığımızı düşünüyorlar.

Interrail ile Avrupa Gezisi

2008-10-21T05:06:00.004+03:00

Bu yaz Interrail sistemini kullanarak Avrupa turu yapmayı planlıyorum. Bu yüzden internette Interrail hakkında bir süredir araştırma yapıyordum. Edindiğim bilgileri sizlerle paylaşmak istedim.
Interrail'in ismini duymuşluğum vardı ancak onunla yapılabilecekleri bilmeden önce ilgim pek yoktu. Peki ne yapılabilir Interrail Pass ile?
Interrail Pass belirli bir süre için Avrupa'nın 30 ülkesinde geçerli şehirlerarası tren yollarını sınırsız kullanım hakkı sunan bir bilet çeşitidir. Önceden süresini belirlediğimiz bu biletle o süre dahilinde istediğimiz tarihlerde istediğimiz kadar tren yolcuğu yapabiliriz. Üstelik 25 yaşını geçmemiş olanlar için düşük ücretli bir tarife de mevcuttur. Bu da gençlerin ekonomik yoldan Avrupa'yı gezmelerine fırsat sağlar. Unutmamalıyız ki Interrail sadece tren yolculuğu biletidir. Bu fonksiyondan başka tüm harcamaları (konaklama, gıda) ekstra öderiz.Özetle Interrail sırtında çanta, macera düşkünü ve yeni yerler ve insanlar tanımayı seven gençler için biçilmiş kaftandır.
Interrail İle Gezilebilen Ülkeler:
Almanya, Avusturya, Belçika, Bosna-Hersek, Bulgaristan, Çek Cumhuriyeti, Danimarka, Finlandiya, Fransa, Hırvatistan, Hollanda, İngiltere, İrlanda Cumhuriyeti, İspanya, İsveç, İsviçre, İtalya, Karadağ, Lüksemburg, Macaristan, Makedonya Cumhuriyeti, Norveç, Polonya, Portekiz, Romanya, Sırbistan, Slovakya, Slovenya, Türkiye,Yunanistan

Ücretler:

	Genç, 2.sınıf	Yetişkin, 2.sınıf	1. Sınıf
22 günlük devamlı	€309	€469	€629
1 aylık devamlı	€399	€599	€809
10 gün içinde herhangi 5 gün	€159	€249	€329
22 gün içinde herhangi 10 gün	€239	€359	€489

Bu tabloda belirtilen genç kategorisi 25yaş ve altındakileri kapsar. İkinci sınıf ise o kadar da kötü değil, Türkiye'deki Mavi Tren ayarındadır. Biletler internetten (www.interrailnet.com), TCDD gişelerinden veya bazı seyahat acentalarından alınabilir. Seyahatin başlama süresini kullanıcı belirler.
Pasaport ve Vize İşlemleri:
Sonuçta bu bir yurtdışı gezisi olduğundan bir pasaporta ve gideceğimiz her ülke için ayrı vize çıkartmaya ihtiyacımız olacak. Ancak Schengen vizesi adı verilen vizeyi almamız Avrupa'nın en gezilesi 14 ülkesi olan Almanya, Avusturya, Belçika, Danimarka, Finlandiya, Fransa, İspanya, İtalya, İsveç, Hollanda, Lüksemburg, Norveç, Portekiz ve Yunanistan'da vize ihtiyacımızı karşılıyor. Zaten bileti aldığımız takdirde vizeyi alamamamız için bir neden kalmıyor.
Bazı Bilgiler:
Yolculuklarımızı plan dahilinde yapıp önceden rezervasyon yapmamız özellikle yoğun olan hatlarda istediğimiz zamanlarda yer bulmamızı yani ayakta kalmamamızı sağlayabilir. Bir de Interrail sadece devlete bağlı demiryollarında kullanılır. Intercity, Eurostar gibi özel trenyollarını kullandığımız takdirde ekstra ücret ödemek zorunda kalırız.

Ne Kunduralarmış Be...

2008-10-15T22:40:00.006+03:00

Kundura No 1
Geçenlerde Carrefour'dan bir ayakkabı aldım (bkz: resim1). Alışveriş felsefem gereği kalitesine bakmadan en ucuzlarından (25 lira) bir tane kaptım. Bir iki denedim sorun yoktu ancak çok geçmeden, daha okula gelmeden serçe parmaklarıma vurmaya başladı. Dedim açılır, bir iki gün daha giydim. Ama nafile. Onun bu haline bile katlanmışken; geçen hafta düzenlediğim sağanak yağmurlu, selli, ikinci YEDPA seferi ayakkabıyı göle çevirmeye yetti. Kaloriferler filan da daha çalışmaya başlamadığından dolayı kuruması için ona ancak oda şartlarını (1 atm, 25 C) sağlayabildim. Haliyle şu an itibariyle hala ıslak ve odaya küfümsü bir su kokusu yaymakta.
Kundura No 2
No 1'in servis dışı kalmasıyla alternatif ayakkabıma yöneldim. Bunun ise önleri açık ve doğrudan su almaya müsaitti. Bugünkü yoldaki su birikintileri yüzünden olağanüstü kriz hali ilan ettim ve kaliteli bir ayakkabı almaya karar verdim. Carrefour'dan ağzı yanan birisi olarak Boyner'e yöneldim. Uzun arayışlar sonunda bir reyondaki güzele (bkz: resim 2) gönlümü kaptırdım. Hemen bunun 45 numarasını sordum, denedim ve aldım. Tam 180 lira. Bu ömr-ü hayatımda satın aldığım en pahalı ayakkabının fiyatının 3 katı idi. Kasiyer "Tek mi geçeyim, taksit mi?" dedi. "Tek." dedim. Zira kalbime saplanan oku 12 taksit yerine bir kerede çekip beni bu ızdıraptan kurtarmasını istedim. Elime poşetli ayakkabıyı, faturayı filan tutuşturduğu zaman tarifi zor duygular yaşadım. Atmosferden çıkınca kulaklar hafif bir çınlamadan başka bir şey duymaz ya hani, yada soğukumsu bir denize dalınca denizin derinliklerinin sesi gelir ya kulağına, öyle bir şey işte. Hemen giyemedim, zira törensiz bir ilk giyişi yakıştıramadım onlara. Mutluyuz...

Demiştim!

2008-10-13T14:11:00.002+03:00

Blogda yayınladığım fikri Tübitak afırmış. Hatta uygulamaya bile sokmuş. Patentini almadan birşey yayınlamayacaksın aslında. Ne biliyim insan para filan teklif eder. İşin parasında da değilim ya, izin alsalardı bari...

Sevgili Günlük

2008-10-12T22:32:00.002+03:00

Kıymetini bil ey günlük, sana ömr-ü hayatında ilk defa sevgili dedim. Çünkü çok uzun zamandır, adam akıllı yazamadığımdan sana karşı sırasıyla özlem ve sevgi besledim. Hep mükemmelliyetçilik yüzünden. Midyat'a pirince giderken evdeki bulgurdan oldum. Yazılar 1 ve 0'dan ibaret olmamalı. 0.7'ler, hatta 0.3'ler de olmalı arada.
Yaşantım
Uzun süre yazmadığımdan yazılacak çok şeyim var. Özetleyecek olursam hayatımda temel değişikliklere gittim. Özgüvenim yerine geldi. Sanki Google'ın başına geçirseler orayı yönetirim gibi bir şey. Dersleri sallayan, geleceği düşünmeyen biri değilim artık. Bir istatistik diyor ki, son hafta 15 dersten 15'ine de katılmışım. Ya biri sağanak yağmur altında olmak üzere bir Rusça kitabı uğruna 5 kilometrelik YEDPA yolunu aşmama ne demeli? Geçen dönem sınavların tarihlerini son bir gününe kadar bilmezken şimdi ödevlerin filan tarihlerini tutmak için resmen ajanda tutuyorum. O kadar ki ASP filan öğrenmeye başladım. Laf aramızda güzel ve özel bir projeye başlamak üzereyim. Microsoft filan fikri kapmasın diye şu an için yayınlamıyorum:)
İnternetçilik
Bu projenin yanısıra web hayatına merhaba diyen iddialı bir sitede yazarlığa başladım. Her halde kendime gelen bu özgüvenden ve ilhamlardan dolayı aklıma sürekli olası web sitesi fikirleri geliyor. Bunlara da vakit buldukça başlayacam inşeallah. Bir de özel ders sitesi yapmayı düşünüyorum. Eğer gazım geçmeden bu dediklerimin hepsini tamamlayabilirsem, "boşuna okumamışım bu mektebi" diyebileceğim kendi kendime.

10 Ekim

2008-10-11T00:30:00.002+03:00

Kitaplar
Uzun süredir üniversite kitapçısında bulamadığım Rusça kitabını 3 gün önce Kitap Yurdu'nda bulup sipariş vermiştim. Artık güvenliklerin yurda kargoları almamaları nedeniyle kargom geri dönmüş. Gittim Yedpa'ya, UPS'i bulana kadar çok çektim. Bulduğumda kargo aracının henüz gelmediğini iki saat beklersem alabileceğimi söylediler. Ben de yarın gelmeyi tercih ettim. İşin kötüsü, bugün üniversite kitapçısına o kitabın geldiğini gördüm. Hem daha ucuza, hem de kargo ücretsiz, hem de kargo sıkıntısız... Bu arada Decision dersinin (fotokopisi olsa da) kitabını da aldım.

TOEFL Belli Oldu

2008-10-09T00:35:00.009+03:00

Reading:...........28/30
Listening:..........18/30
Speaking:..........20/30
Writing:............20/30
+___________________
.......................86/120

Bir sınavı daha atlattık. Beklediğimden iyi (özellikle speaking açısından) geldi. Bu sonuç verdiğim astronomik paranın acısını az da olsa hafifletti. İnşallah boşa gitmez de bir yerde işime yarar. Hayırlısı...

Sorulara Cevaplar

2008-10-08T07:40:00.003+03:00

Burada, Google'da aratılarak insanların buraya girmesine sebep olan bazı sorulara cevap vermeye çalışacağım.
- mp3 wav olunca boyut artıyor mu? 8-10 kat artıyor
- muro gerçek ismi? mustafa üstündağ
- external hard disk oyun oynanır mı? evet
- facebook tower bloxx nasıl oynanır? bloğu düşürmek için oyun ekranının herhangi bir yerine tıklayın, yada space'e yada aşağı ok'a basın.bloklar birbiri üzerine oturmalı. 3 kaçırma hakkınız var. ne kadar iyi inşa ederseniz o kadar çok insan binaya girer. hedef elimizden geldiğince bolca kat çıkmak.
- msn kişi kartıma ismail yk nın fotoğrafını koy? google'a "ismail yk" yazıp görsellerde arat. boyutu abartı olmayan birini bilgisayarına indir. msn resmine tıkladığında çıkan ekranda "change your display picture"a tıklayıp bu fotoyu upload et. kişi kartında otomatik değişir.
- 0.903 mount blade gerçek fiyatı? o versiyonu şu an satılmıyor, son versiyonu $29.99
- 1 gunde kaç kcal ihtiyacımız var? cinsiyete, bünyeye, yapılan işe göre değişir, ama ortalama 3000 kcal'e yakın bir enerji gerekir
- 1 mayıs resmen tanındı mı? ilk kez 2008'de AKP hükümeti tarafından tanındı. "emek ve dayanışma günü" adı altında.
- 10 mayıs deccal şüphesi nasıl oldu? efendim, 10 mayıs'ta 6 666 666 666'ncı insan dünyaya geliyor. zamanın bazı medyası 666'nın şeytanın sayısı olduğunu varsayarak, Deccal'in geleceğini çıkarsayabilmiş.
- 11 mayis ales nasil geçti? iyi hamdolsun
- 150 saatlik yaz staj günde kaç saat? mesai saatinin günde 8 saat olduğunu göze alırsak 19 iş günü neredeyse. 4 hafta (20 gün) yap garanti olsun.
- 19 mart çekilişi çeyrek bilet mi öğrenmek istiyorum? bilet numaranı yazsaydın daha iyi bir cevap verebilirdim.
- 2008 avrasya maraton numara verleri? Avcılar Meydanı,Beyazıt Meydanı, Bakırköy Meydanı, Bağcılar Meydanı, Şirinevler Meydanı - (Metro), Üsküdar Meydanı, Taksim Meydanı, Eminönü Meydanı, Mecidiyeköy Meydanı, Maltepe Meydanı, Pendik Meydanı, Sultanahmet Meydanı, Gaziosmanpaşa Meydanı, Kartal Meydanı, Üsküdar İskele, Kadıköy Meydanı, Kadıköy İskele, Eminönü İskele, Eyüpsultan Camii Önü - Feshane - Şişli Camii Önü (Dönüşümlü)
- 2008 ramazan bayramında otobüsler paralı olacakmı? geç bir cevap oldu biraz ama evet
- 2008 öss kazandığımızı nasıl anlıyacaz?
http://sonuc.osym.gov.tr/Sorgu.aspx?SonucID=796 adresinde sorgulatarak anlayabilirsin
- 42.195 m okunuşu nasıl? kırkikibinyüzdoksanbeş
- 4440900 neresi? finansbank telefon bankacılığı
- 700 mp cd kaç sarkı alır? ortalama bir şarkının 5 mb olduğunu varsayarsak 140 şarkı
- ales'e hazırlanma nasıl olmalı? planlı programlı çalışarak, geçmiş sınavları çözerek.
- altı haziran 2008 sekizde sayısal loto sonucu sayısal loto sonucu? 5, 6, 10, 15, 29, 41
- aras kargonun kozyatağı şubesi nerededir? Bayar Cad. Sıtmapınarı Sok. Evgin Apt. No:11/a
- bandırma yenikapı arası kaç para? tam 30, öğrenci 25 tl
- beşiktaş sarıyer sahil şeridi kaç kilometredir? 17
- bostancı sahile nerden gidilir? 19D'nin son durağnda in

Köye Dönüş Operasyonu

2008-10-08T00:43:00.004+03:00

Çok neşeli hareketlerle, zıplaya zıplaya ocağın başındaki kadınlara yanaşıyor. Aniden bağdaş kuruyor. "Dezee nassıııın!" diye bağırıyor. Neden bağırıyor? Teyzenin kulakları az işittiği için mi? Değil, amaç abartılı davranarak komik olmak. Bin yıllık mesele işte. Palyaçonun düşerken iki ayağının da havaya kalkmasıyla aynı durum. "Nörüyonuzzz, gözleme mi yapıyonuuuzz!" Sanki soru sormuyor, derdi muhabbet etmek değil. "Gözleme değil, bazlama bu" diyor teyze, elindeki küçük yaka mikrofonuyla sağa sola saldıran bu adamdan daha yakın İstanbul şivesine. Köylülere saldıran bu adamsa sanki öğrendiği başka bir lisanın pratiğini yaparmış gibi konuşuyor. Ağzına oturmuyor şive, dişlerine takır tukur çarpıyor kelimeler. O bir "köylü avcısı". Köy köy dolaşıp köylülerin yanına yanaşıyor, yaşlı kadınlara, "dezeee"; adamlara "dayııı" diye bağırıyor. Bütün cümlelerinde bir "Allah canını almasın" tonlaması var, gelinleri kayınvalidelerinin yanında köşeye sıkıştırıyor. Köye gelen bir sirk gibi algılandığından ne derse desin hoşgörüyle karşılanıyor. Elinde koca bir tahta kaşıkla tüm köyü karıştırıyor. Köy seyirlik oyunlarının en ele avuca sığmaz, en hınzır oyuncusu o. Şehir hayatından yorulmuş bizleri gülümsetiyor. Gülümserken yakalıyorum kendimi. "Allah canıgı almasın emi" diyerek yumruğunu teyzenin kafasına kaktığında gülümsemem donuyor. "Yuh artık" diyorum. Teyzenin kafası esneyip geri geliyor. Teyze gülmeye devam ediyor. Televizyonu kapatıyorum.
Yazıyı o kadar beğendim ki, hem alıntı yaptım, hem de üşenmeden yazdım. Oldukça hoşuma giden bir analiz. Fırat Budacı tarafından.

Bir Bayram Sonrası Klasiği

2008-10-06T15:04:00.006+03:00

Dört dörtlük bir Ramazan Bayramı sonrasında memleketten okula dönmek için İDO deniz otobüsü bulabilmek için bir hayli uğraşmıştım. Son günlerde koyulan ek seferlerden bir tane bulabildim. Ancak geminin kalkmasına yarım saat kala cebime seferin olumsuz hava koşulları sebebiyle iptal olduğu haberi geldi. Haliyle otobüse yöneldim, İstanbul kalmamış, Bursa'yı bulduk, şükrettik. Bursa terminalindeki uzun (4 saat) bekleyişten sonra tam İstanbul otobüsümü beklerken, onun arızalandığını (yetkili "ekzantrik mili bozuldu" dedi) öğrenip üzüldüm. Neyseki bir saat sonrasına kaçak da olsa minibüsle yola koyulduk. Sabahın erken saatlerinde sağ salim yurduma vardım.

Enstantene Paketi 4

2008-09-22T18:40:00.003+03:00

1- Geçende fırından ekmek aldım. Fırıncının alışveriş akabinde dediği "Teşekkür ederim" sözüne cevab veremedim. Hayır, alışveriş sonunda teşekkür edilmez ki. Sonuçta aldığım ekmeğin karşılığında veriyorum parayı. Zahmet olmazsa " [Allah] Bereket versin" de, hatta istersen birşey deme. Ben ne diyim ki sana? "Birşey değil" de olmaz.
2- Kapı çalındığı zaman sorulan "Kim o?" sorusuna artık "Been" şeklinde cevap verilmesin, lütfen. En doğrusu TC Vatandaşlık No gibisinden yünik bir cevap verilmesidir. Hadi bu pratikte zor olabilir. "Ali" de, "Kezbansu" de, ama sakın olası "Been" deme. İsrafa kaçıyor biraz sanki.
3- Tek elimizi yıkadıktan sonra farzedelim ki yüzümüzü yıkayacağımız tuttu. Diğer elimizi ıslatsak da yıkadığımız el kadar serin olmuyor, yüzümüzün bir tarafı serinliği hissediyor, diğer tarafı yoksun kalıyor ya; yüzümüzü üzmeyelim. Hemen kurumsu elimizi biraz daha yıkayıp serinliği diğer tarafa da hissettirelim.
4- Bu dialog İETT otobüsünde giderken 7-8 yaşlarında bir çocuk ve annesi arasında geçti:
Çocuk: Bana da akbil alcan mı?
Annesi: Alcam oğlum.
Çocuk: Yalnız öğrenci akbili olmasın, normal akbil istiyom.
Annesi: ?#!.
5- Beşiktaş maçında hakem su molası verdiği zaman kameramanların Yıldırım Demirören ve arkadaşlarının toplu halde su içmeye başlamasını görüntülemesi bende bir an için tebessüme neden oldu.
6- Birisindeki küçük gördüğün yada dalga geçtiğin (içinden de olsa) özelliğin kısa bir zaman dilimi içinde kendimde görülmesini yoğun uğraşlarıma rağmen tesadüfe bağlayamadım. Hiç aksamadı. "Gülme komşuna gelir başına" bir atasözüne göre fazla gerçekçidir.
7- Son günlerde en hoşuma giden bir olay olduysa o da sabah soğuktan titrediğim an aldığım sıcak duştur. Hem de baya bir sıcaktı. Uzun süre o su içinde durup durdum. Hücrelerim yenilendi adeta.
8- Camilerde (genellemiyorum ama çoğunluyorum) yatsının farzını diğer tüm namazlarda olduğu gibi aheste aheste kıldıran imamların teraviye gelince jetleşmelerini doğru bulmuyorum.
9- Nerede siyah saçı olup da dışını sarıya boyatan bir dişi var, orada bir özgüven eksikliği var.
10- Devlet kurumlarında (özellikle ilkokul, ortaokul gibi yerlerde) hele de ortam ahşapsa bir koku oluyor orada, mazotumsu bir koku. Bu kokunun neden kaynaklandığını bilen, duyan varsa bir zahmet bizi aydınlatıversin.

20 Eylül

2008-09-20T22:02:00.003+03:00

Sabah cep telefonumu aldım elime, koridorda yol aldım. Birden gayıptan sesler duydum. Halisünasyon dedikleri bu olmalıydı. Ne idüğü belirsiz insan sesleri. Düşündüm, heralde dedim karabasanlar bastı (Karabasan hurafe değil gerçektir). Ardından sanki biri beynimi almış avcunun içine mıncıklıyordu (Fiziksel olarak, gerçek anlamıyla). Kalkmaya çalıştım, olmadı. İkinci uğraşımda kalktım. Saat 7 küsürdü. TOEFL sınavı dolayısıyla 10:30'da Kadıköy'de olmam gerektiği için 8:30'da kalkmayı planlıyordum. Geri yattım.
Uyurken 8:20'ye kurduğum saati duymamışım. Derken odaya yabancı bir adam girdi. "Sedat kim?" dedi. Hiç "Sedat değil Sidat!" muhabbetine girmeden "Benim, hayırdır?" dedim. "Annen aradı, sınavın varmış, uyan" dedi. Ben de şükranlarımı belirttim ve uyandım. Uyandığımda bir sorun vardı, vücut sıcaklığım düşmüş olmalı ki tir tir titriyordum. Baya sıcak bir duş alıp kendime geldim. Sınav şartlarını son kez okudum ve imzalı kimlik olan ehliyetin de alınması gerektiğinin farkına vardım ve Kadıköy'e koyuldum.
Sınav yeri İLM'ye girerken bir adam bana yanaştı ve İstanbul Lisan Merkezi tabelasına bakarak "Lisans merkezi ne demek?" dedi. "Dil kursu" dedim. Elindeki kartuş broşürlerden birini bana uzatarak "Şunu içeri versene" dedi. Ben de kıllandım, "Sen ver" dedim. "Tamam, bilgisayarın varsa sende kalsın" dedi.
Saat 10, içeri girdim. Sınava girilecek yeri bulmanın rahatlığıyla bir WC'ye turladım. 4 saat sürecek sınav 11'de başladı. 1 saat reading ve 1 saat listening'ten sonra 10 dakkalık ara verildi. Ardından 1 saat speaking ve 1 saat writing oldu. Speaking dışında (en azından beklediğimden) iyi geçti. Sınav bitimi doğru yurda geldim.
Dışarısı yağmurlu olduğu ve su geçirmeyen ayakkabım olmadığı için (inşallah yarın alacam) iftarı odada (tarihi geçmiş bir kutu çiğköfte ve bir dilim peynirle) yaptım. İBB bursuna da başvurmaya çalıştım. Herşey orrayt şimdilik. Hayırlısı...

Wordle

2008-09-18T11:38:00.028+03:00

Şimdiye kadar bu blogda en çok adı geçen 1000 kelime: wordle.net

18 Eylül

2008-09-18T11:38:00.025+03:00

Yeni ArabamDersanenin (ÖSS'ye hazırlık) etütü vardı geçen akşam. Arkadaşlar başlamış, bense geç kaldım. Neyse, dersaneye bugün yeni aldığım arabayla geldim. Şimdi gerçek resmini bulamadım ama yandakine çok benziyor. Arkadaki rüzgarlığı kaldır, aynısı. Netten aldım arabayı. Fiyatıysa yalnızca 15 bin (yeni) lira. Görgüsüzlük gibi olmasın bi kerede karttan çektirdim. Öyle de zenginim yani... İlginç özelliği ise arka bagaj kısmının wc yerine de kullanılabilmesi. Gözüm gibi bakıyorum, aman çizilmesin.

Spoiler: Uyanmaya yakın gördüğüm rüya...

TOEFL'a 2 Gün Kaldı
Bir zamanlar hayallerim vardı. MEB bursunu kazanıp yurtdışında yüksek lisans yapmak, dönüşte de kamuda öğretim görevlisi olarak çalışmak gibi. Başvuru tarihini geçirince hepsi suya düştü. Yarın gireceğim TOEFL da bu amaca hizmet edecekti. Gel gör ki başvuru tarihinin geçtiğini öğrendiğim günden beri sanki bu TOEFL gereksizmiş gibi geliyor bana. Hayır, o kadar da para döktük. İnşallah bir yerlerde karşımıza çıkar. Sınav günü geldi çattı, planladığım gibi hazırlanamadım sınava. Özellikle speaking de böyle bilgisayara mal mal bakacakmışım gibi geliyor ya hayırlısı. Cumartesi günlüğe TOEFL hakkında hayırlı şeyler yazmak istiyorum.

2 Önemli İcat

2008-09-18T11:38:00.017+03:00

Bugünlerde varlığına şahit olduğum iki önemli icadı buradan paylaşmak istiyorum. İkisi de bence alanında çok önemli bir gelişme. Özellikle ilkini düşünene şükranlarımı demet demet sunarım.
1- Tak Çıkar Diş Fırçası
Markete diş fırçası almaya gitmiştim. Alışveriş felsemem gereği en ucuzunu alacaktım. En ucuz fırça (1 liralık) parmağım kadar boylu bir bebe fırçası olduğundan, 3 liralıklara yöneldim. Tam alıyordum ki yanında Signal'in ikili, tak çıkarlı fırçasını gördüm. 5 lira. Yani tanesi 2.5 lira. Hemen aldım. Fırça baş ve sap olmak üzere iki parçadan ibaret. Baş kısmı (resimdeki) eskidiğinde tek yapmamız gereken diğer başı sapa takmak. Böylece sapa tekrar para ödemekten kurtuluyoruz.
Signal AR-GE'sine Öneri: Hatta sadece baş satışları da başlasa çok süper olur. Böylece sapa hiç para vermeyiz gayri.
2- Multi Fonksiyonel WC Sifonu
Bu icatla da yeni geçtiğim yurdumda karşılaştım. Bu icadın çözüm bulduğu sorun yıllardır beni çok hüzünlendiren bir sorundu. Şöyle ki, biz insanların WC'ye hediye ettiği maddeler hep aynı formatta olmuyor. Sifonun debisini çok yapsan küçük hacette su israf oluyor, az yapsan büyük hacetlerle bir süre daha yüz yüze gelmek zorunda kalınıyor. Yanda çizmeye çalıştığım icat sayesinde küçükken büyük düğmeye, büyükken küçüğe basmak yeterli oluyor. Ona göre su gönderiyor. Niye böyle bir ters orantı yoluna girmişler, heralde defaultta elimiz büyüğe (az debili) gitsin diye. Artık gönlümce, bi-hüzün bir haleti ruhiyette basıyorum bu düğmelere. Ne kadar lazımsa o kadar su...

Kilo Verme Kılavuzu

2008-09-17T03:37:00.003+03:00

Analitik veriler blogda en çok okunan (241 kez) yazının açık ara farkla "Boy - Kilo Analizi" başlıklı yazı olduğunu söylüyor. Hafiften düz bir mantık yürütüp tüme varacak olursak, insanların en çok ilgi duyduğu konunun boy ve kilo ilişkisi olduğuna varabiliriz. İsveçli (lafın gelişi) bilimadamlarının yaptığı bir araştırmada görülmüş ki; insanların yüzde 30'u kilosundan memnun; yüzde 50'si kilo vermesi, kalan yüzde 20'si ise kilo alması gerektiğini düşünüyor (Belgeler henüz mevcut değil, veriler iddianameden ibaret). Bu yazı yüzde ellilik kesime (3 milyar küsür insana) hitap edecek, nasıl kilo verileceğine dair bazı ipuçları ihtiva etmekte.
1- Psikolojik Hazırlık
Kilo verme olayı iradenin nefse karşı verdiği bir savaştan ibarettir. Herhangi bir savaşta zafere ulaşabilmenin iki kuralı vardır. İlki hedefi iyi belirlemektir. Bu yüzden öncelikle ne kadar sürede ne kadar kilo vereceğimizi hedeflemeliyiz. İkinci kural ise karşı saftaki her askere varlığımızı tehdit eden bir düşman gözüyle bakabilmektir. Mesela şimdiki kilomuz 85, hedef kilomuz 78 ise aradaki 7 kiloluk yağ kütlesini düşman kabul edebiliriz. Tükettiğimizden fazla yemenin düşmanımızın birliklerini güçlendireceğini, dolayısıyla bunun da savaşın uzaması anlamına geldiğini aklımızdan bir an olsun çıkarmamalıyız.
2- Yasaklılar Listesi
Kilo verme yoluna baş koymuş kişilerin yememesi gereken belli başlı maddeler vardır: Hayvansal yağ, çiçek veya margarin yağı, kola veya (sadece meyveden ibaret olanlar hariç) meyve suyu, hamurişi gıdalar, beyaz ekmek ve tatlı. Bu hammadelerden teşekkül gıdalar da (hamburger, pizza, dondurma) dolayısıyla yasaklı. "Geriye ne kaldı, Kuşhan diyeti istemiyoruz" gibisinden laflar etmemek lazım. Çünkü emeksiz yemek olmaz. Öyle "Hem çok yiyin, hem de zayıflayın" diyetleri koskoca bir yalandan ibarettir. Diyet = Yememek.
3- Enerji Harcamak
Ana matematik kuralı olan 4 işlem der ki: "Çıkarma işleminde negatif sayı elde etmek için çıkanın eksilenden büyük olması gerekir." O halde kiloda negatif sonuçlara ulaşmak için tükettiğimiz enerjinin aldığımız yemekteki enerjiden büyük olması gerekir. Bu yüzden az yemenin yanında hoplayıp zıplamalıyız da.

10 Eylül

2008-09-11T00:32:00.000+03:00

Yakında (Kasım) bir KPDS varmış, duyduk duymadık demeyin. "Fazla sınav göz çıkarmaz" hesabı başvurmak lazım.
Bugün itibariyle bölüme gidilip seçmeli ders ve staj ile ilgili sorunlar giderildi.
Bir de General Iroh'un tavsiyesine uyulup Yasemin Çayı bulunup alınıldı. Kokusu çok güzel, böyle sanki çay içerken çiçek kokluyormuş gibi oluyor insan.

Dertlerle Savaş Taktikleri

2008-09-09T22:21:00.007+03:00

Hayatımda bu sıralar terslikler aldı başını gidiyor. Senelerdir bi-dert, bi-hüzün yaşayıp giderken özellikle üniversitenin son senesiyle birlikte olaylar umulanın tam aksi istikametinde gerçekleşmeye başladı. Bu yazıda bu dönemi nasıl atlatabileceğim hakkında düşündüklerimi aktaracağım. Özetle dertleri savuşturmanın 3 yöntemi vardır.
1- Pasiflikten Kaçınmak
Dertlerin (en azından bana ilişenlerin) çoğu mücadele eksikliğindendir. Yapmanız gerekeni bilirsiniz ama yapmazsınız yada sürekli ertelersiniz. Yandaki resmi hazırlamak için harcadığım zamanı YLSY (Yurtdışı MEB Burs Şeysi) başvuru tarihini öğrenmekle geçirsem başvuracaktım, yada üniversitenin açılış tarihini öğrenmekle geçirsem bir hafta daha evde kalacaktım. Yada tembellik etmeyip yazın aldığım ESA dersine çalışsaydım DD üstü bir not alacaktım. Yani "En iyi savunma saldırıdır." düsturu şiar edinilmeli bence. Yapılacak işleri ne kadar ertelersek o kadar zora sokmuş oluruz.
2- Potansiyele Göre Hedefler
Yıl boyunca kendime maratona hazırlanmak, scrapbook hazırlamak, eski arkadaşlara mektup yollamak, okulu şubat tatiline kadar bitirmek, bloğa her gün yazı yazmak gibi hedefler koydum. Hepsinde de başarısız oldum, çünkü potansiyelimi bilememişim. Potansiyelden fazla hedefler koymak ancak başarız olduğum olay sayısını arttırdı. Haliyle her başarısızlık da dert ve hüzüne sebebiyet verdiğinden, kişinin kendine makul hedefler koyması gerekiyor.
3- Ölümü Düşünmek
Dertler ve hüzünler had safhaya varmış, 1 ve 2 numaralı maddeler bile tesir edemiyorsa uygulanmalıdır. Olan olmuştur, hüzünlenince işler daha iyi olmayacaktır. O halde niye hüzünlenmeliyiz ki? Hüzün beynimizde oluşturduğumuz sanal bir duyguysa, boşver gitsin. Zaten şunun şurasında hepimiz fani değil miyiz? (Çok mu kötümser ve kaderci oldu ne?) Belki de gelecekte güleceğiz şimdiki halimize. Hayırlısı...

8 Eylül

2008-09-08T17:29:00.006+03:00

Okulumun bugün başlayacağını umarak geldim İstanbul'a. Gel gör ki bir hafta ertelenmiş, nedense? Uzun süredir netsizlik sebebiyle biriken yerleri takip ettim, güncel hale getirdim. Bir bakıma böylesi (ertelenme) daha hoş oldu, 20 Eylül'de gireceğim TOEFL sınavı için çalışma imkanı doğdu, çalışıyorum da.
TV Vakası
Genelde problemleri kafama pek takmam. Ancak nadiren de olsa bana kafayı yedirten büyük belalarla karşı karşıya kalırım. Bugünkü TV vakası da onlardan biri. Olay şöyle, E'nin bozuk bir TV'si var. Bakması için T'ye veriyor. T de bakması için bana veriyor. Ben de TV'nin gözden çıkarıldığı zannına kapıldığımdan ve taşınırken onu taşıma zahmetine katlanmadığımdan bir ay önce onu (annenin yavrusunu cami avlusuna bırakması misali) yurdun dehlizlerine bıraktım. İşin kötüsü E bugün Facebook'un chat şeysinden bana TV'nin akıbetini sordu, ben de böyle böyle oldu diye anlattım. O da (haklı olarak) TV'yi istedi. Ben de "Görevlilere bir sorayım bari" filan dedim. TV'nin bulunacağından umudum yok. En nihayetinde "Suçluyum, öngöreceğin cezaya hazırım" gibisinden bir şeyler olacak gibi. Ne yapmam gerektiği konusunda bir fikri olan bana yorum yoluyla ulaşırsa sevinirim, vesselam.
YLSY'de Zaman Aşımı
Bir felaket daha. Gelecek planlarımı üzerine kurduğum MEB bursuyla yurtdışında yüksek lisans fırsatına başvuru tarihi geçmiş. Sanıyordum ki başvurular ekimde başlayacak. Meğersem 5 eylül sonmuş. Geçmiş olsun...

Bu da Oldu!

2008-09-07T16:37:00.003+03:00

Fox Haber'de karşıma çıkan bu haberle (Fox linkini bulamadım) irkildim. Önce bu haberi tiraj amaçlı şişirme bir haber sandım, ancak kanalın haber bolluğu yaşanan bir ülkede böyle bir uğraşa katlanmaları bana pek mantıklı gelmedi. Özetlersek, resimde gördüğümüz adamın 5 yıl önce başladığı bilgisayardan Okey oynama (reklam gibi olmasın, mynet'ten) olayı bağımlılığa tekabül etmiş. Masasındaki bisküviden de anlaşılacağı üzere abimiz gece gündüz, yemek yemeden içmeden online Okey oynuyor. Hatta oyun zevkine (!) karıştığı için 20 yıllık eşini bile evden gönderecek ve işinden ayrılacak kadar kararlı. Muhabirlerle konuşurken bile büyük bir azimle oyununa devam ediyordu. Tipe bir baksanız ya, sanki hayat memat mücadelesi veriyor. Parasına da oynamıyor, amacı puan toplamak. Diyor ki: "Ben okeyi hiç bir şeye değişmem. Okey sitelerinde bir namım, bir adım var. Burada herkes bana imparator diyor. Bunu yok edemem. Giden gider gelen gelir." Açıklamaya bak, sanki dünyaya rest çekiyor. İnternetini (yegane hayat damarı) kesseler oracıkta can verecek.
Kıssadan Hisse
Oyun bağımlılığı çığ gibi büyüyor, ancak bu gibi olayları hep Türkiye'ye uzak bilirdim. Demek ki aman dikkatmiş, her an kapımızın zilimizi çalabilirmiş.

Düğünlere Karşı Tavrım

2008-08-29T00:58:00.003+03:00

Yaz geldi, çiçekler açtı, börtü böcek canlandı. Haliyle civarımda (özellikle akrabalarımın) sünnet, nişan veya evlenme düğünleri eksik olmuyor. Düğüne karşı olduğumdan hiçbirine iştirak etmiyorum. Hatta büyük konuşmak gibi olmasın kardeşim düğün yapsın onunkine bile gitmem. Hayatımın en buhranlı döneminde verdiğim bu kararın ilerde başıma bela olabileceğinin farkındayım ama tavır, tavır gibi olmalıdır. Umarım bu nedenle sülale camiamdan aforozlanmam. Bugün kafamı iki elimin arasına alıp düğüne neden karşı olduğumu düşündüm. Sebeplere çocukluğuma inerek ulaştım. İşte başlıca neden olan antisosyallik dışındaki olası nedenler:
1- Müzik
Bu coğrafyada (Türkiye) düğün müzikleri 3 şekilde icra edilinegelmiştir. Önceleri davul-zurna ikilisiyle, sonra (ara geçiş dönemi) klavyeyle ve en son olarak hazır mp3'lerle. Davul-zurna ve mp3 dönemlerine az da olsa sempatim var; ancak ne yazık ki çocukluğum klavye dönemine rast geldi. Bu klavyede ne davul-zurnadaki ritm var, ne de hazır mp3'teki profesyonellik. Müzisyenimiz (!) şarkı notalarının kayıtlı olduğu Yamaha orgla hem çalıyor hem de söylüyor. Son volüme getirilmiş ses sistemi sayesinde dedikleri de belli olmuyor, ortamda salt bir gürültü kirliliği var. Yanındakinin bir şey anlatabilmesi için ancak kulağının dibinde avazı çıktığı kadar bağırması gerekiyor. Ortadakiler içinse müzik önemli değil, bulmuşlar bir tempo, oh oh, oh oh...
2- Sigara
Efenim eskiden bu topraklarda kapalı yerlerde sigara içmek serbest idi, ilginç olsa da gerçek (bkz: sigara yasağı, since 2008). Özellikle düğünlerde, çok insan az yerde bulununca ortam sigara dumanından geçilmiyordu. Düğün bitince bindiğimiz minibüslerin ise (arabamız yok) o ortamdan eksik kalır yanı yoktu. Küçüklüğümde de sigara düşmanı bir bünyeye sahip olduğumdan bu etken de çok önemli bir yer tutar düğün düşmanlığımda.
3- Kötü Anılar
Çocukken biri düğünde hoşaf kazanlarını devirmek, bir diğerinde ise düğün sahibinin komşusunun güvercinlerini hortumla sulama yoluyla öldürmek olmak üzere iki felaketin aktörü oldum. Bunlar sonucunda fiziki olmasa da yüksek dozda sözlü ve psikolojik şiddete maruz kaldım. Bu şiddet ruhumda kalıcı yaralar açtı. Her ne zaman düğün lafı duysam bu yaralar depreşir.
4- Özgürlüğe Müdahale
Şimdilerde düğünler düğün salonunda olur. Çocukluğumda ise bir yerde düğün olacaksa atarlardı tahta sandalyeleri yolun ortasına başlarlardı düğüne. Bence bu davranış Youtube'un engellenmesinden bile daha kötü. Hadi Youtube'a tünelle girebiliyoz, ya yolu nasıl geçecez? Bre düğüncü, yol babanın malımı da engelliyosun ulaşımı? Sırf bu yüzden diğer sokaklardan gidip yolu uzatmak zorunda kalırdım. İkinci müdahale ise ses şiddeti. Akşam, evdeyim, kafayı dinlerken birden bir düğün sesi! Evde müziğin sesini biraz açsan komşular kapıya dayanır. Adam bütün mahalleye iğrenç oyun havalarını dinletiyor, bir 155'i arayan yok (burada kendimi de suçluyorum), yada polis umursamıyor. Onun mutlu olması benim mutsuz olmamı gerektirmez ki...
İşte bu sebeplerden dolayı düğünlerden nefret ediyorum.
PS: Ha, bir de "Oturmaya mı geldin" lafı ve akabininde zorla oyuna kaldırma olayı var ki, o da cabası. Bu lafı duyduğum düğün, gittiğim son düğün oldu (Yanılmıyorsam 2005).

Avatar, The Last Airbender

2008-08-26T16:03:00.003+03:00

"Water. Earth. Fire. Air. Long ago, the four nations lived together in harmony. Then, everything changed when the Fire Nation attacked. Only the Avatar, master of all four elements could stop them. But when the world needed him most, he vanished. A hundred years passed and my brother and I discovered the new Avatar, an Airbender named Aang. And although his Airbending skills are great, he's still got a lot to learn before he's ready to save anyone. But I believe Aang can save the world."

Şimdi, izlemeye başladığım hoş bir diziyi tanıtacağım. Birkaç hafta önce bir arkadaşın tavsiyesiyle başladığım bu çizgi dizinin şu an itibariyle ilk sezonunu bitirdim. Dünyadaki çoğu izleyici (imdb user rating: 9.3) gibi ben de çok memnun kaldım. Güzel olmasının başlıca sebebi engin bir hayalgücünün ürünü olması. Fantastik karakterler ve başarılı bir kurguya mest etti beni resmen. CNBC-e'de de çıkıyor Türkçe dublajlı hali.
Konusu
Su, toprak, hava ve ateş ulusları var. Ancak zamanla ateş ulusu diğer uluslara saldırmaya ve onları yok etmeye başlamış. Dünyayı kurtaracak Avatar, silah arkadaşı Katara, süper komik abimiz Sokka ve uçan bizon Appa'nın kötülere karşı mücadelesi.

24 Ağustos

2008-08-25T02:43:00.002+03:00

Ev İşleri
Annem eve döndü. Böylece 1 haftayı geçkin süredir yaşadığım ev hanımıvari period sona erdi. Bu süre zarfında yemek, bulaşık, çamaşır, ütü, süpürge, çiçek sulama gibi bir çok işin üstesinden gelmeye çalıştım (Bi altın günüm eksikti :)). İmam-bayıldı, zeytinyağlı biber dolması ve mantı gibi upper-intermediate yemeklerin bile üstesinden gelerek kendimi geliştirdim. Bazı yemeklerden örnekler:

Kadınbudu KöfteEkmekli Domates

isidat.com
Yahoo hesabımdan 35 dolar çekerek isidat.com'u otomatik uzatmış. Bir sene süreyle daha buraya www.isidat.com'dan ulaşabileceğiz.
Antalyaspor 2 - 3 Beşiktaş
İlk defa evimden Beşiktaş'ın lig maçını seyrettim (O kadar Lig TV'miz var). Beşiktaş son dakikaların takımı olduğunu, Allah'tan umudun kesilmemesi gerektiğini bize tekrar hatırattı. 78'inci dakikadan sonra gelen 3 golle maçı çevirmesini bildi. Helal olsun derim, kenara çekilirim...

Pedalla Bandırma Turu

2008-08-20T22:30:00.004+03:00

Sabah bisikleti yeni keşfettiğim tamircide tamir ettirdim. Adam vites, fren sürtünmesini giderdi; lastikleri şişirdi. Borcum ne kadar dediğimde demez mi "Ne varsa, 250, 1". 3-4 YTL beklerken böyle bir ücret duyunca çok sevindim. Üstelik iyi de yapıyor işini. Artık sık sık musallat olurum oraya. Neyse, 6 gibi çıktım evden, Bandırma'nın çoğunu içine alacak şekilde bir yol haritası gittim. Toplam 13 km. Taranan alan 5.7 km². Ahanda harita.

Enstantene Paketi 3

2008-08-20T08:46:00.004+03:00

1- Bugün PES'te Inter-Juventus maçı akabinde (Ben Inter'im) Juventus kalecisi Buffon'u gördüm. Uzun süre Juventus'ta top koşturduğum arkadaşımdır kendisi (PES'te tabi). Sanki ilkokul arkadaşımı görmüş gibi oldum, çok duygulandım.
2- Önemli bir yaşa kadar "Atam izindeyiz"deki "izin"in tatil anlamında kullanıldığını sanıyordum. Bu yazıyı neredeyse hep bayram gösterilerinde (stadta) görmem bunun nedeni olabilir mi acaba?
3- Bence ileri zekalı Türk'ün biri "Login"i "Oturum aç" diye çevirmiş, o gün bugün forum morum her yerde böyle kullanılagelmiş.
4- Bazen gemi halatlarının çıkardığı çatırdama sesinden (özellikle halata yakınsam) lunaparktaki trenden korkmadığım kadar çok korkuyorum.
5- Hipotez: Güneş gözlüğü takmak hissedilen sıcaklığı en az 5 derece düşürür.
6- Gece (karanlık), duran bir gemideyiz, yandaki gemi ise hareket halinde. Bizim gemi gidiyor, yandaki durgun sanıyoruz. Gerçeği anlayınca bir değişik oluyor insan. İşte görecelik bundan ibaret.
7- Literatürümüze "Vışş" ve "Ulaa" kelimelerini kazandıran Flash TV'deki "Fıkralarla Türkiye" programı, Türkçe'mize gösterdiği üstün hizmet nedeniyle acilen emekliye ayrılsın.
8- Önüne dikkatle bakan, sol parmaklarını belli bir şekilde sabit tutan, mırıldayan, kimseye saldırmayan deliler bence deli değil. Fazla akıllı olduklarından bize deliymiş gibi geliyorlar. Hatta belki de gizli örgütlerin kimliği meçhul yöneticileri onlar.
9- Sayın çevremdekiler; kavun (yada karpuz) kabuğunu kaşıkla filan sıyırdığımda "Kavun vardı daha" demeyin. Sadece sıyırmak için sıyırıyorum, kavununda gözüm yok. Valla.
10- Bilgisayar oyunlarında her kategoride birebir simulasyon yapılmaya çalışılmasına rağmen bu gayretin futbol oyunlarında uygulanmaması beni çok üzüyor. Yetkililer, lütfen gerçek 90 dakikalık maç oynatın bana. 10, 15, 30 dakika kesmiyor. Tam 90 dakika istiyorum. Koyun oraya bir 90 seçeneği, çok mu zor?

Toplaşanlar Ne İster?

2008-08-17T23:52:00.002+03:00

Rutin akşam-üzeri bisiklet gezimden eve gelirken bizim eve yakın bir sokaktan gürce naralar duydum. Yaklaştığımda o naraların sandığım üzere sokak satıcısına ait olmadığını gördüm. İri kıyım bir adam tekrarla "İn aşağıya lan, yakıyorum bak arabanı" şeklinde bağırıyordu. Hemen insanlar toplaştı. Ben de bisikletimle yerimi aldım, ama uzaktan, bir 30 metre kadar uzaktan. Malum, bir olay olduğunda olay yerine toplaşma özelliğimizi hasımlarımız anlaşmış olmalı ki Güngören faciasını bu zayıflığımızı düşünerek organize etmişler. Gerçi bizim kasabada (Bandırma) böyle terör olayları olmaz ya, olsun tedbir tedbirdir. Adam (sanıyorum eşinin) "Rezil ediyosun bizi" lafına "Rezil olduk zaten olacağımız kadar" dedi ve naralarına devam etti. Blöf yapmıyor olabilirdi çünkü istediği adam inmediği takdirde arabayı yakmazsa tüm millete karşı ezik hissedecekti kendini. Bir süre sonra birkaç adam indi apartmandan, konuşmaya başladılar, olay yatıştı. Biz toplaşanlar da yüzde yüz gerçek bir Hollywood sahnesinden mahrum kaldık. Aslında istemiyorum şiddet, facia olmasını. Ama insana aksiyon filmlerinde izledikleri sahneler kafi gelmiyor, aksine hayalgücünü zorluyor. Rüyalarıma kadar ulaştı bu sahneler. Şehre kendi boyutunda uçağın düşmesi, binaların depremle yıkılması gibisinden abuk subuk rüyalar görmeye başladım. Bir tarafım istiyor, böyle şeyler olsun, arabayı yaksın adam, izleyelim. Diğer tarafım o tarafı sapıklıkla suçluyor. İşte olay yerine toplaşanların amacı bu bence. Kimseye (kendileri dahil) bir şey olmasın, ama izlenecek sıradışı şeyler olsun.

Düşünmek yada Uygulamak

2008-08-17T21:50:00.003+03:00

Yaratılıştan genlerimize işlenen milyon çeşit özellikten biri de "Düşünme" ve "Uygulama" arasındaki pozisyonumuzdur. Polat Alemdar düşünür, Abdülhey uygular. Avrupa düşünür, Amerika uygular. Hakim düşünür, cellat uygular. Filozof düşünür, mühendis uygular. Önemli olan, insanın, genindeki işte bu özelliğin ne tarafa kayık olduğunu bilebilmesidir. Çünkü hele bir bildi mi, gelecekte yapacağı seçimlerde bu bilginin de etkisi olur. Ne yazık ki kendime dışarıdan bakamadığımdan hangi tarafa daha yakın olduğumu bilemiyorum. Ama uygulayıcı olmaya karşı sempatim daha fazla. Çünkü uygulayıcı Abdülhey'dir, düşünce suçundan ceza almaz. Çünkü uygulayıcı Amerika'dır, hayatta kalır. Çünkü uygulayıcı cellattır, üzerine zerre sorumluluk almaz. Çünkü uygulayıcı mühendistir, her işi kolaylaştırır.

PS: Bir de iki özelliği de zayıf olanlar vardır ki, onlardansak eyvah. Hayat felsefeleri "Don't try, don't fail" yani "Deneme, başarısız olma"dır. Bu güruh gerçekten hiç başarısız olmaz, ama aynı zamanda hiç başarılı da olamaz.

Bandırma-Erdek Körfezi Pedal

2008-08-15T17:02:00.002+03:00

Sabah 10'da çıktım, Erdek Körfezi'nde biraz denize girdim. 12:30 itibariyle eve geri döndüm. Gidiş dönüş 24 km. Kısa ama çabuk bir gezi. Çok sıcaktı ama 1.5 litrelik soğuk suyu 75 kuruşa alarak serinledim.

Bisiklet Tamirim

2008-08-14T20:59:00.004+03:00

Bisikletler var oldukça, bisiklet tamirleri de var olacak. Bisiklet çok mekanik bir nesne olduğundan bozulabilirliği sıfıra indirmek neredeyse imkansız. Hele bisiklet ucuzsa, hele bir de bisikletçi (mesela ben) vidaları gevşetip sıkmaktan başka bir tamirden anlamıyorsa; bu tamir süreci eziyete inkılab ediyor.
Bir iki hafta önce Carrefour'dan aldığım bisikletin markası Topbike denen bir muamma idi. Bana Corvette'in garanti belgesini verdiler. Ben de alt markası sanıp aldım. Vitesi kırık çıktı. Bandırma da Corvette yetkili servisine götürdüm. Adam "Bu Corvette değil ki" dedi. Ben de "Haklısın" dedim. Gittim Carrefour'a, bu sefer de Bisan'ınkini verdiler. Bisan yetkili servisine gittim. Adam "Bu Bisan değil ki" dedi. Ben de "Sen de haklısın" dedim. Bu süreçte vites kırıklığının yanısıra arka lastik patladı, gidon kaydı ve frenler sürttü. Parayla yaptırmak zorunda kaldım. "Vitesle lastiği yap" dedim, 2 saat sonra geldiğimde bir baktım ki adam hepsini yapmış. Cillop gibi olmuş bisiklet. 20 lira istedi, memnun olarak verdim parayı. Çok mutlandım.

14 Ağustos

2008-08-14T20:55:00.002+03:00

Bugün annem umreye, kardeşim dersaneye gitti. 10 gün babamla yaşayacam. Eve Lig TV taktırdık. Okul başlayana kadar (ilk 3 haftayı) evden seyredebilecem. Bisikleti de yaptırdım. Evde pineklemeye bir ara vermek lazım.

Enstantene Paketi 2

2008-08-14T11:16:00.004+03:00

1- Online quizleri Wikianswers, online satranç maçlarını da program yardımıyla (hardda, bilgisayar olarak) oynamak çok zevkli ama etik değil.
2- Şaka programlarındaki bazı şakalar o kadar sinir bozucu ki, şakacıların "Kameraya el sallayın" ifadesini sarf etmeleri bile sopa yememeleri için yeterli olmamalı. İşte şaka olduğunu anladıktan sonra saldıran birisi varsa, ona anında sempati duyarım.
3- Artık İngilizce kurslarının reklam afişlerinin arka planına Big Ben kulesi koyulmasın!...
4- Önemli bir yaşa kadar kuşların kuş dilinden anladığını sanıyordum
5- Ah şu yanımdan hızla geçerken "naber?" diyenler ne fena. Üstelik bu adamların "iyiyim sen?" diyemeden gitmiş olması daha da fena.
6- Bence doğaya çöp atmada ölçüt atılacak şeyin ne kadar geri dönüşebilir olduğudur. Mesela otobüsten (yada gemiden) dışarı su şisesi fırlatabilen bir adam çok rahat adam öldürebilir, görüldüğünde tutuklanmalı.
7- Sakat yada ilginç görünümlü insanlara bakma isteğinin ve bakılmaması gerektiği gerçeğinin çelişmesi çok üzücü.
8- Neden yürüyen merdivende kol koyulan bant ile ayak koyulan bantın senkronize değil ki (kolunki daha hızlı)?
9- Öğrenci parası verirken İETT muavini sorduğunda "Pasom var ama yanımda değil" demek çok utanç verici. Ah muavin, neden sorup da utandırırsın bu garibi?
10- Topluluk içinde (örnek: cami, sinema) arkalardan biri ilginç bir ses çıkardığında öndekiler sitem dolu bakışlarını o kişiye fırlatmasalar... Zaten utandı, yerin daha da dibine sokmayın onu, yazıktır. Sana baksalar iyi mi?

İDO'ya Ulaşım Faciası

2008-08-12T11:20:00.000+03:00

İstanbul Anadolu yakasından Bandırma'ya gitmek çok zor iş. İki alternatif var: Hızlı deniz otobüsü ve bildiğimiz otobüs. Hızlı deniz otobüsü (İDO), konfor, ulaşım süresi (2 saat) ve ücret (25 lira) olarak avantajlı. Buna karşılılık 35 liralık ve 5.5 saatlik otobüsün avantajları su, kek-nescafe gibi ikramları ve servis imkanları. Ben Anadolu yakasından İDO'ya ulaşmaya çalışan bir vatandaşım ve bu yüzden neredeyse her sefer başıma gelmeyen kalmıyor. Yenikapı'ya ulaşmam minimum 3 vesaitle mümkün. Eskiden Bandırma biletlilere Kadıköy'den Yenikapı'ya bedava aktarma vardı, şimdi oldu 2 küsür lira (O da akbille). Özetle gemiye yetişmek için teorik olarak (taşıtlar tam denk gelirse) 1.5 saat önce evimden çıkmam gerekiyor. Geçen gün işi garantiye alayım dedim ve 3 saat önce çıktım. Buna rağmen Eminönü-Yenikapı otobüslerinin bir saatte bir kalkması ve otobüsün kalmasından 5 dakika sonra durağa varmam nedeniyle 55 dakikalık olası bekleyişle karşı karşıya kaldım. Bu 55 dakikalık bekleyiş de benim gemiyi kaçırmam demekti. Taksilerden ve camiasından iğrenmeme rağmen taksi tutmak zorunda kaldım. Kısacası eve gitmek için 10 taksiye, 1 iett'ye ve 25 İDO gemisine olmak üzere 36 liram gitti. Otobüs seçeneğini değerlendirseydim hem eşyalarımı taşımam kolay olacaktı (servisten dolayı), hem o enfes otobüs sularının, keklerinin ve kahvelerinin tadına bakabilecektim, hem de 1 liram cebime kalacaktı.
Sonuç
Yetkililere sesleniyorum (sesim ulaşır mı bilmem ama)! Biir, Eminönü-Yenikapı hattı nedir öyle, bir saatte bir? Yap onu 15 dakikada bir. Müşteri potansiyeli daha az (sallıyorum) Kayışdağı'na 10 dakikada bir otobüs varken oraya olmamasında art niyet seziyor, hüzünleniyor insan. İkii, İDO! Kek ver bana, ama bedava olsun. Yap bunu. İstersen ulaşım ücretini zamlandır ama kek-nescafe ver bana. O keki yemeyince yolculuk yaptığımı anlayamıyorum, üzülüyorum. Bu kadar.

9 Ağustos

2008-08-10T15:33:00.003+03:00

Karting

Hazır okul bitmişken ve İstanbul'dayken ben dahil 5 arkadaşla bir karting yapalım dedik. Maltepe Carrefour'un arkasındaki İstanbul Karting Park'a giderek hoş vakit geçirdik. Burada beğendiğim şey yarışın akabinde arabalardaki sensörlerle bilgisayar destekli sonuç verilerini elimize tutuşturmaları oldu. En iyi tur süresinde birinci, tamamlanan tur sayısında ise ikinci oldum. 77 tur (27 km) katettim.

Heybeliada

Hemen çıkışta da bir Adalar (Heybeliada) yaptık. Bisiklet kiraladık. Ücretlerin geçen yıllara göre ucuzlamasına sevindim (Günlük 5 YTL olmuş). Adayı turladık, geldik.

Staj Notlarım

2008-08-08T16:30:00.010+03:00

Bugünün (8 Ağustos) yaşamımda yadsınamaz bir yeri var. Tam bir yıl önce bugün, günlerden çarşamba, staja başladım. Bu staj yadsınamazlığını, hayat görüşümün önemli düzeyde değişmesine sebep olarak kazandı. Bu yazıdaki amacım bu stajla ilgili anılarımı öncesiyle ve sonrasıyla kayda geçmek. Kayda geçmemdeki iki amaç, unutulmaması gereken bazı nüansların yıllar geçse de hatırlanmasını sağlamak ve varsa benzer yolda insanlar (mesela "IBM sınavında ne çıkar"ı araştıranlar) , onlara yol gösterebilmek.

Nerden Esti?

Normalde benim staj mıtaj taraklarında bezim olmaz. Özellikle de zorunlu staj denen kavrama karşıyım. Neyse konumuz bu değil. Stajı düşünmem sistem mühendisliğinde çift anadal yapmaya başlamamla başladı. Çünkü bizim üniversitenin bu bölümü öğrencilerinden 20 günlük zorunlu staj istiyor. Ben de bu sebeple geçen sene hatrı sayılır bazı şirketlere (Google, Facebook, Microsoft, EA Sports ve IBM) staj başvurusunda bulundum. IBM dışındakiler bana dönme zahmetinde (sırtları dışında) bile bulunmadılar (Ben olsam ben de dönmem, orası başka). Sonra IBM'in sınavına girdim. IQ teslerindeki sorular gibi sorular çıktı. Mülakat filan da olmadığı için kabul edildim. Staj 4 haftadan ibaretti. Yaz okulum da olduğu için ağustosu tercih ettim.

Finallerim nedeniyle ağustos stajyerleri kafilesinden bir gün sonra gidebildim. Gittiğimde tüm stajyerler Bilgi Üniversitesi içinde faaliyet gösteren araştırma ekibine yerleştirilmiş, bana yer kalmamıştı. Beni de İş kulesinde çalışan bir ekibin yanına verdiler.

Ortam

Buradaki insanlar IBM binasındakilerin aksine takım elbiseyle geziyorlardı. Bir mühendisin takım elbise giyme zorunluluğunun olması ne kadar doğrudur, tartışılır. Neyse, ilk günüm diye o ortamda spor ayakkabı, kot ve tişörtle bulundum. Bu yüzden "cüzzamlıya bakma" tipi nazarları üzerime çektiğim bu ortamda kendimi resmen çıplak gibi hissettim. Konuluşan dil ise biznısça. İki kelimeyle anlatılabilecek ifadeyi biznısçaya çevirip öyle söylüyorlar, saygı duymak lazım. Ofise gelme sabah 9-9 buçuk gibi, öğlen sağlam bir yemek veriyor firma, ofisten ayrılma ise 5 buçuk (tabi sadece kurallar böyle). Akşam 4 gibi, çayın 5 YTL olduğu cafeye gidilir, hoş sohbet abur cubur yenilip sosyalleşilirdi. Özetle beni basan, geren ortamlar...

Uğraşlarım

Yapacağım pek bir iş yoktu. Elimde laptopumla gelip tüm gün internette dolaşıyordum. Ama film izlememe, ses çıkarmama ve oyun oynamama gibi kırmızı çizgilerim yok değildi. Genelde programlama filan çalışıp yararlı geçiriyordum zamanı. "Onlar iş vermeyebilir, sen istemeliydin!" dediğinizi duyar gibiyim. Buna gerek yoktu zannımca. Zira alan memnundu, satan memnundu. Tetris yaptım bi tane mesela, çok zevkliydi yapması. Haftada bir de sunum yapardı mentorüm, onu dinlerdim birkaç saat. Saat beş otuzu gösterdiğinde ise ayrılırdım (dakika geçirmeden). Çalışanlarla ilişkimse "Günaydın" ve "İyi akşamlar"dan ibaretti.

Sonuç

Sebebini tam çözemesem de bu stajdan hiç haz alamadım. Resmen şafak saydım bitsin diye. Mesela hayatımın en mutlu 30 Ağustos Zafer Bayramı'mı 2007'de yaşadım. İETT otobüslerini hiç anlatmıyorum. Son gün çıkışta hemen insan kaynaklarına gidip okulun istediği 20 iş günü staj belgesini aldım ve o gün bu gün 4. Levent'in yakınından bile geçmiyorum. Böylece "Nerde çalışsam?" sorusuna olmasa da "Nerde çalışmamalıyım?" sorusuna cevap buldum. Kısa günün karı...

PS: Lütfen bu yazıyı IBM'e b.k atma amacını güderek yazdığım çıkarılmasın. Aslında anlattıklarımdan da anlaşılacağı üzre (bkz: "Kızım sana söylüyorum, gelinim sen anla") burada tüm özel sektör işlerinden, plazada çalışma ortamlarından ve stresten duyduğum rahatsızlıktan bahsettim. Sana hoştur, saygı duyarım.

7 Ağustos

2008-08-07T22:28:00.002+03:00

Dandik de olsalar finali ve projeyi verdim. Bir yaz okulu daha bitti. İnşallah şu dersi (ESA) geçerim de topu topu bir ders için geldiğim yaz okulunda çektiğim çileler boşa gitmez. Yoldaşımın teklifini değerlendirerek yaz okulu streslerinin sona ermesi şerefiyle kampüsten çıkıp şöyle bir Bostancı, Maltepe (13 km) yaptık geldik, hoş oldu. Artık buralarda durmamak, Bandırma'ya akmak lazım hafiften...

6 Ağustos

2008-08-07T03:37:00.002+03:00

Yarına final ve projem var. Şu an itibariyle finale çalışacağım kadar çalıştım. Projeyi ise her zamanki gibi sallama bir şey hazırlayıp sunacağız. "Akşam ben hazırlarım" deyip sorumluluğu sırta almak gibi külfetli bir şey yokmuş arkadaş. Şu dersten kalmadan bir kurtulsam da bitirsem artık şu yaz okulunu. Zaten bilgisayarı da getirmedim okula. Kütüphanede çılgına döndüm. Facebook, MSN diyorum yasak; oyun siteleri diyorum yasak; video sitelerine giriyorum yasak; proksi diyorum haliyle o da yasak. Kana kana gezemedim internette.

5 Ağustos

2008-08-05T23:44:00.001+03:00

Final için okula geldim. 3-4 gün kalacağımdan laptopu getirmedim. Zaman geçmek bilmiyor. Hard diskimi ağzına kadar film depolamayı hedefliyorum. Bu arada İngilizce klavyede Türkçe karakterleri copy-paste yapa yapa Türkçe yazı yazmak ne kadar da zahmetli bir işmiş...

69 km Pedal

2008-08-05T00:23:00.004+03:00

Yaz okulu derslerimin bitmesi, kuzenin nişanı ve can sıkıntısından dolayı bisiklet alıp şehirlerarası yolculuklar düzenleme hayalini uygulama fırsatı bulabildim. Sevgili yurt müdürümün kampüse (dolayısıyla yurda) bisiklet sokmamın yasak olduğunu söylemesiyle bu hayalimin başlamadan biteceğini sanmıştım. 31 Temmuz Perşembe günü öğleni bisiklet alma ve eve bisikletle gitme fikri birden aklıma geldi. Yüküm laptop, tişört, su ve biraz para içeren bir sırt çantasıydı. Önce Carrefour Express'e gittim ancak istediğim bisiklet ve kilidi bulamadığımdan normal Carrefour'a gittim. Buradan güzel bir bisiklet ve bisiklet kilidi aldım. Lassa'da lastiklerini şişirip çanta sırtımda yola koyuldum.Rota

Önce Bostancı sahile indim. Sahil boyunca uzanan bisiklet yolundan Maltepe, Kartal ve Pendik'ten geçtim. Sahil yolunu takip edeyim dedim (demez olaydım), Tuzla tersanesine girdim. Burası meğersem Gebze'ye ilerlememe katkısı olmayan yarımada misali bir yermiş. Kilometrelerce boşuna yol aldım yani. Sonuna geldiğimde geri döndüm. Bu sefer de Tuzla'da Deniz Bilmemne Komutanlığı gibi bir yere doğru yol aldım. Burası da yolumu uzatmaktan ve beni yormaktan başka bir işe yaramadı. Yine geri döndüm ve hemen E-5'e çıktım. İnişli çıkışlı bir E-5'ten sonra Gebze'ye vardım. Tabelaları izleyerek sağa dönüp Eskihisar-Topçular feribotlarına saat 22'de geldim. Feribotla karşıya geçtikten sonra bedenen tükenmeme rağmen karanlıkta anayolda gitmenin verdiği korkuyla hızla gittim, 15 km sonra Yalova'ya saat 24'te vardım. Bu yol üzerinde ışıksızlıktan ve yol kenarındaki boşluklardan dolayı iki kez düştüm, pantolon delindi, dizim yaralandı. Yalova girişindeki Özdilek'e uğradım, besin ve su takviyesi yaptım. Özetle rotam:
Kozyatağı, Bostancı, Maltepe, Kartal, Pendik, Tuzla, Gebze, Eskihisar, Topçular, Yalova. (Feribot hariç 69 km)
Olumsuzluklar
Bol bol yaptığım takviyeler sonucu su ve gıda konusunda bir problemle karşılaşmasam da; yorulmam bir yana, bisiklet ve yanlış yola girmeler nedeniyle çok sorun yaşadım. Öncelikle bisikletin sağ vitesi baştan bozuldu. Sadece 6, 12 veya 18. vitesleri kullanabildim. Yani yokuş yukarı yollarda çok zorlandım. İkincisi Tuzla'da iki defa yanlış yollara sapmam zaman ve enerji kaybına yol açtı. Üçüncü olumsuzluk da ağır sırt çantam idi. Dönüşümlü olarak bisikletin önünde ve sırtımda taşıdım, beni baya bi zorladı. Bu olumsuzluklar yüzünden Yalova'da balına bulduğum bir Bursa otobüsüyle Bursa'ya, oradanda başka bir otobüsle Bandırma'ya gittim. Allah'tan bisikleti bagaja almada bir problem çıkarmadılar. Cuma saat 3'te evime vardım, çok rahatladım.

Resmen Kampanyatör Oldum

2008-07-30T17:11:00.004+03:00

İngilizce kursu afişleri arka planına koyulan Big Ben kulesi resmi uzun zamandır ilgimi çekiyordu. Sanki İngilizce eşittir Big Ben. Bu durumdan rahatsız olarak "Patates Baskı" kıvamına getirip enstantane veritabanına eklemiştim (Yakında yayınlanacak ikinci enstantane paketine). Geçen hafta köşeyi hazırlayan Fatih Solmaz'a mail atarak kampanyamı belirttim. Sağolsun beni kırmamış, kampanyamı yayınlamış. Hem de Patates Baskı'nın en başında. Türkiye'nin en manyak mizah dergisi Penguen'de, çok kısa da olsa yazım yayınlandığından dolayı çok mutluyum. Buyrun:

"Artık İngilizce kurslarının reklam afişlerinin arka planına Big Ben kulesi koyulmasın!..." Kampanyatör: isidat

30 Temmuz

2008-07-30T17:06:00.001+03:00

KPSS Açıklandı
27 Haziran'da girdiğim KPSS sınavı açıklandı. 89 puan gelmiş. Sanırım devletin mühendis pozisyonlarında işe alınmam için yeterli bir puan. C planı olarak bir yerde saklamak lazım. (A: MEB bursu ile doktora, B: Tübitak bursu ile doktora)
ESA Projesi
İlk sunumda sunduğumuz projeyi hoca basit bulmuş ve beğenmemişti. Bugün sunduğumuz projeyi de basit bulup beğenmedi. Ortaokul öğrencisi yaparmış böyle şeyler, çocuk oyuncağı gibi olmuş...

Seamus Siddeley

2008-07-29T16:02:00.010+03:00

***200. POST, HAYIRLI OLSUN***
Bloğun ikinci kilometre taşı (1 kilometre taş = 100 post) olan bu yazıda bloğun kuruluşu, davranışı, politikası ve geleceği hakkında analizler ve bilgiler kayda geçilecektir.
Seamus Siddeley'in Hikayesi
2007 sonlarında "Second Life" denilen süpersonik bir oyuna başlama kararı aldım. Kayıt olurken oluşturacağım sanal karakter için belirli sayıda soyadı içinden bir soyadı seçmem istendi. Hemen scroll'um soyadıma benzemesinden olacak Sid'lere kaydı. Bir de baktım Siddeley, hemen aldım. İsim kısmına önce Abraham yazdım sorun çıktı. Sonrasında Isaac yazdım sorun çıktı. Sonrasında da OZ dizisindeki hafiften deli elemanın (Cyril O'Reily) babasının ismi Seamus geldi aklıma, nereden geldiyse artık. Seamus İrlandaca'da James'in karşılığı, yani Yakup demek. Mevzubahis oyunu kampüsteki ortak IP probleminden dolayı hiç oynayamasam da sanal ismim "Seamus Siddeley" oluvermişti.
Blog Açmanın Hikayesi
Ben zaman makinelerini çok severim. Geleceğe yada geçmişe gidip (oralara bulaşmadan, sadece uzaktan bakarak) kendimi izlemek isterim. Eskiden yaşadığım birçok ilginç hatırlanası olay yazıya geçmediği için tarihin tozlu sayfalarında kaybolup gidiyordu. İlk olarak lisede (o zamanlar blog olaylarından bihaberdim), yaşadığım olayları kayda geçirmek aklıma geldi. Kapsamlıca değil, önemli yerlerini sadece. 2006'nın ortalarında (Hüso'dan özenerek) blog açmak istedim. 2007'nin başlarında ilk bloğumu Blogspot'tan ("Çay Kaşığından Dökülenler") açtım. Ortalama bir hafta sıklıkla olmak üzere topu topu 3-5 yazı yazdım. Nedense çekildim bu işten. 2007'nin son günü yeni bir yıla (Kime göre, neye göre?) girmenin verdiği heyecanla düzenli bir blog kurmaya karar verdim. 1 Ocak'ta olmasa da 2 Ocak'ta başladım ve o günden bu yana düzenli (günde en az bir tane olmasına özen göstererek) yazıyorum. Sanırım hedefime ulaşıyorum, çünkü arada sırada eski yazıları okuyunca geçmişe yolculuk yaptığımı hissedebiliyorum.
2 Ocak'tan Şimdiye İçerik Evrimi
İlk yazılarda baya baya günlük tutuyordum. Biraz da abartacak olursak "Sabah kalktım, kahvaltımı yaptım, dişlerimi fırçaladım..." gibisinden. Bir süre sonra, ilk yazılarımı tekrar okurken farkettim ki bu tip günlükümsü yazılar okurken fazla haz vermiyor. Çünkü bir insanın sabah kalkması, kahvaltı yapması filan sıradan, her zaman tekrarlanan eylemler. Bunları kayda geçmem gereksiz veri yığınının oluşturuyordu. Bu yüzden şimdilerde günlük tutmaktan ziyade herhangi bir olay eksenli yazmaya çalışıyorum. Eskiden önemli olaylar da olsa onları o günün başlığı altında belirtirken, 17 Mart'tan itibaren ayrı başlıkta ve değişik etiketlerle (mevzu) yayınladım. Şimdilik günlük, yaşam, bilim, sanat, analiz, gezi yazıları, enstantane ve business olmak üzere sekiz mevzu mevcut.
Seamus Siddeley Politikası
İşbu altbaşlıkta maddeler halinde belirteceğim hususlar bloğun değiştirilmesi teklif dahi edilemeyen yasalarıdır:
1-Bloğun herhangi bir yerine ticari reklam koymak yasaktır.
2-Olağanüstü haller dışında okurlar yorumlarını Seamus Siddeley'e onaylatmadan bırakırlar.
3-Dahi anlamına gelen -de ayrı yazılır.
4-Topluma mâl olmayan herhangi bir bireyin kendi izni alınmadan hiç bir şekilde isim, fotoğraf veya itibarını azaltacak herhangi bir verisinin blogda yayınlanması yasaktır.
5-Yazıların hepsi özgündür, intihal yasaktır.
6-Yazan şeyleri uygulamadan dolayı başa gelebilecek zararlardan blog sorumlu değildir.
7-Günde en az bir yazı yazılmasına önem verilir.
8-Hakaret içermeyen yorumlara kesinlikle hakaretle karşılık verilmez.
9-Sitenin resmi dili yoktur. Her an her dilden yazılar çıkabilir.
Bazı "En"ler
En çok hit alan yazı
En çok yorum alan yazı

28 Temmuz

2008-07-29T00:14:00.003+03:00

Visa ile Bedava Facebook Ads
Bir blogda gördüm de Facebook'ta "Visa Business Network" denen bir aplikasyon yükleyince (ilk 18000 kişiden biriyseniz) mailinize bir kupon kodu yollayarak 100 dolar değerinde reklam yapma hakkı tanıyorlar. Ben de bu ilk 18000 kişiden biri olmalıyım ki mailime kupon kodu geldi ve reklamımı yaptım. Bu bloğu tanıttım yandaki reklam yerlerinde. Akşam bir de baktım sadece Facebook'tan 80 kişi gelmiş bloğa. Facebook reklam sayfasına göre 43000 küsür kişinin Facebook ekranının yanında belirmiş bu reklam. Tıklama başına 0.22 dolar düşüyorlar. Ben de 100 dolar bitince kendi hesabımdan çekeceklerinden endişelenip reklamı sonlandırdım.
Facebook Sapığı
Bir arkadaştan gelen mail üzere burayı farkettim. Yapanlar, yapılış amacı hakkında bir fikrim yok. Reklamın iyisi kötüsü olmaz. Her kim yapmışsa bloğun adresini de vermeyi ihmal etmemiş.
Sonradan Gelen Edit: Savcılık filan, beni tırıs tırıs tırstıran şey cookie'lere göre Facebook profili çıkaran şeymiş. İtiraf ediyorum, blogspot'a şikayet bile etmiştim.

Circus Comes to Town

2008-07-28T02:26:00.019+03:00

27 Temmuz. Metallica İstanbul'a (Ali Samiyen) konsere geldi. Eski bir Metallica-sever olarak orada bulundum. Konserde yüksek dozda izdiham, susuzluk, açlık ve (9 saat) ayakta durma olayları vardı. Hep gitmek istediğim kişi, liseden kankam Sali ile gittik. Biletimiz saha içiydi, ama yüksek uğraşlarla sahne önü çizgisine kadar ilerlemeyi başardık. Ön grup olarak sırasıyla "The Sword", "Pentagram (a.k.a. Mezarkabul)" ve "Down" çıktı. 60 bin civarı metalseverle mahşer gününün bir nevi provasını yaptık. Saat ona doğru Metallica çıktı. Yukarıda belirttiğim tüm olumsuz faktörler bununla unutuldu gitti. Alev ve patlama gösterileri içeren, çoğu albümün en hit parçalarından mükemmel bir show çıkarttılar. Load, Reload ve St. Anger'dan şarkı gelmemesini sevdim. Beklenenin aksine "And Justice For All" çalmasını da keza (Full ve sıralı setlist aşağıda). Çıkışta suyun ve WC'nin değerini anladım, korsan İETT otobüsleriyle sağ salim Anadolu yakasına geçip, yurduma ulaştım.

Çalınan Parçalar (Off, bu altbaşlıktan ne hitler gelecek...)
1-Creeping Death
2-For Whom The Bell Tolls
3-Ride The Lightning
4-Harvester Of Sorrow
5-Welcome Home (Sanitarium)
6-Leper Messiah
7-And Justice For All
8-No Remorse
9-Fade To Black
10-Master of Puppets
11-Whiplash
12-Nothing Else Matters
13-Sad But True
14-One
15-Enter Sandman
16-Last Caress
17-Motorbreath
18-Seek And Destroy
Bir Anektod (Türkçesi)
Önbilgi: Bu Metallica'nın İstanbul'da 3. konseri.
James: İlk defa İstanbul Metallica konserine gelenler el kaldırsın.
(Bayağı bir insan el kaldırır.)
James: İkinci defa gelenler?
(Başka bir o kadar insan el kaldırır.)
James: Üçüncü?
(Sahne önünden az sayıda insan el kaldırır.)
James: Beş?
(Tek tük kişi el kaldırır.)
James: (Onlardan birine) Gerçekten mi, beşinci mi?
Malum zat: Evet.
James: Bence sen sorumu anlamadın. Oysaki senle yabancı dil değil, Metallica'ca konuştum.
Dinleyiciler: (Olumlu gürleme sesi)

Futbol Tarihim

2008-07-26T22:02:00.008+03:00

Bu yazacaklarım, şimdiye kadarki hayatımda futbolun yerini anlatan arşiv niteliğinde bir yazıdır. Futbol, hayatımda taraftarlık, reel oynama ve sanal oynama olmak üzere üç şekilde yer aldı. Hepsi birer başlık altında incelenecektir.

Taraftarlık
Dayımın telkinlerinden ötürü kendimi bildim bileli Beşiktaş'lıyım. Gerçekten içimde diğerlerinden farklı olarak BJK'ye karşı bir sevgi var. Grafikte de görüldüğü üzere BJK sevgimin serüveni inişli çıkışlı. En yüksek nokta (ağlama noktası) 3-0'lık BJK-Barça maçında, en düşük nokta ise üniversitenin ilk yıllarında kaydedildi. Ayrıca BJK'nin yanısıra yabancı takım olarak da Juventus'u tutarım. Milli takımı ise iki yılda bir (UEFA ve Dünya Kupası) tutarım, ama yüz üzerinden en fazla kırk şiddetinde.
Reel Oynama
Reel anlamda futbol tarihimin ilk örneklerini balona tekme atma şeklinde görebiliriz. Okula başlayana kadar hiç maç yapmadım. İlkokulda bazı beden derslerinde hoca maç yaptırıdı, ben ise yedek kaleciydim. Hani forvetlerin hep kızdığı, kaleden başka yere münasip görmediği çocuk vardır ya, işte o benim. Ortaokulda da yedek kalecilik vasfımı sürdürdüm. Kaleciydim ama kalecilik pozisyonunda yetenekli olduğum için değil, diğer pozisyonlarda yeteneksiz olduğum için. Nadiren de olsa defans oynadığım oldu. Liseden başlayan halısaha sürecinde ise genelde defans oldum. En fazla sayıda ve sıklıkta maçımı (ortalama ayda 2 maç) lisede yaptım. Üniversitede ise senede ortalama 2 maç yaptım.
Sanal Oynama
Sanal futbola televizyon atarisindeki bir futbol oyunuyla başladım. Ardından sırasıyla Super Match Soccer, FIFA 97, FIFA 99, FIFA 2001, PES 6, FIFA 2008 ve PES 2008'le PC ile devam ettim. Sanal açıda futbolda daha başarılı olduğum söylenebilir. Özellikle PES 6'da uzmanım.

The Dark Knight ve Sinema Tarihim

2008-07-26T00:08:00.006+03:00

Dün Imdb'de gezerken bir film gördüm, "The Dark Knight" deyu. Daha yeni gösterime girmesine rağmen yüzbini aşkın kişinin 9.5 ortalamalı oyunu alarak tüm zamanların birinci filmi seçilmiş. Böylelikle kafamdaki herhangi bir filmin Godfather'ı geçemeyeceği tabusu kırıldı. Yani genellersek elli bin insan "Hacım, bu film mükemmeldir", kalan elli bin de "Yüzde doksanlıktır" demiş. Film izleme kararlarımı Imdb'ye göre veren bir insan olmamama rağmen, Imdb'den sekizin üstünde puan alan bir filmi izlemekten en azından pişmanlık duyulmayacağına inanırım. Fragmanını da izledikten sonra bu filmi sinemada izlemeye karar verdim.
Sinema Tarihim
22 yıl 22 günlük hayatımda (evet, gerçekten) toplam dört kere sinemaya gidip film izledim. Yani sinemaya gitmek benim için neredeyse golf oynamak veya solaryuma gitmek kadar yabancı. İlki ortaokuldayken dersanenin finanse ettiği bedava Casper filmiydi. İkinci filmim ise (ayrıca para saydığım ilk film) Titanik'ti. Bu filme ilk gösterime girdiğinden yıllar sonra yine ortaokul yıllarıma rastlayan fi'nci gösteriminde gittim. Üçüncüsü üniversitenin dördüncü yılında gittiğim Saw 4 idi. Dördüncü ve son gidişim de bugün gittiğim "The Dark Knight" idi. "Öh be kardeşim, görmemiş topu topu dört filme gitmiş. Tutmuş bloğuna yazmış." diye düşünüyorsanız haklısınız. Tam olarak öyle.
The Dark Knight
Bir film Godfather'ı geçebiliyorsa süpersonik birşey olmalı umuduyla gittim filme. Allah var, aksiyon sahneleri kusursuzdu. Ama beklediğimi bulamadım filmden. Yani iyiydi hoştu ama 9.5'lik değil, şöyle bir 8.1, bilemedin 8.3'lüktü. Spiderman'in yandan yemişiydi. Spiderman varken bunu çekmişler. Yeni bir konusu olmamasına rağmen popüler içeriğe (terörist ve kahraman olgusu) sahip olmasından dolayı satıyor işte.

23 Temmuz

2008-07-24T00:24:00.005+03:00

Güzel Not
ESA'nın ilk vizesinden 70 alarak top-1 olmuşum. Hem de en fazla 40 beklediğim halde. Dersten kalma ve telafi sınavına girme endişem ortadan kalktı. Ancak "Sınavım berbat geçti diye ağlayıp yüksek not alanlar" zümresine tekrar dahil olduğum için üzgünüm.
İlginç Bir Vaka
Belediye otobüsüne binmemden 5-10 dakika sonra birinin telefonundan türkü sesleri gelmeye başladı. Heralde aranıyor diye düşündüm. Otobüs durak durak ilerledi, sesler devam etti. Adam resmen melodisini tüm otobüse yüksek sesle bilerek dinletiyordu. Herkes şaşırıyor, bu telefonun sahibini arıyordu. Bunlar ortalarda oturan iki gençti. Arkalarına oturdum, adamlarda hiç tepki yoktu. Acayip tırsmaya başladım. Çünkü bu denli medeni cesarete sahip olan birisi olay çıkaracak bir tip, hatta intihar bombacısı bile olabilirdi. Üstelik aynı durakta indik. Neyse ki korkulan olmadı. Otobüsten inince telefonunun sesini kapatıp kalabalığın arasına karıştılar.
Promosyon
Tüketim çılgınlığım had safhaya ulaştı. Gittim Carrefour'a bol bol erzak aldım. Çoğu da promosyon ürünleri. Yahu kırmızı arkaplan üzerine beyaz "PROMOSYON" yazısını görünce tüketim güdülerim tetikleniyor, dayanamıyor, alıyorum hepsinden. Şu kapitalistler işlerini iyi yapıyorlar.
Resim Flickr'dan alıntıdır.

Bloglar Üzerine

2008-07-23T03:15:00.007+03:00

Özellikle son iki üç gündür blog manyağı oldum çıktım. Titan zinciri emsali blogroll'lardan yola çıkarak önemli miktarda blog gezdim, okudum. Envai çeşit blog vardı. Günlük tutanlar, sanatını veya becerisini sergileyenler, araştırdıklarını paylaşanlar, orjinal fikir ve tespitlerini sunanlar... Ancak ne yazık ki çoğu çöplükten öteye geçemiyor. Öte yandan çöplüklere de saygı duymak lazım. Sonuçta adamın evi orası. Evinde istediği gibi, don-gömlek de dolaşır insan. Linkine tıklayan insanlar tarafından bu halde görüleceğini kabullenir. Burası farklı mı, değil. Mesela 4 şıklı (berbat, vasat, hoş, süper) bir ankette "Seamus Siddeley nasıl bir blog?" diye sorsalar vasat deyip onu çöplük kategorisine dahil ederdim. Ama herşeyin çıraklık dönemi vardır diye düşünüyorum. Belki yaza yaza hoş seviyesine ulaşabilirim günün birinde.
Hoşlar
İçlerinde yüzde beşlik bir kesim var ki (hoşlar) "Öff, blog budur yahu!" dedirtiyor. Hemen sayfayı bitirip alttaki "Önceki Yazılar" linkine basma, son harfine kadar okuma isteği uyandırıyor insanda. İşte buraları bulup haykırmak lazım.
Blogroll'um
Sayfanın sol tarafındaki Blogroll (eski ismiyle "Buralara da sörfleyin!") kutusunda diğer bloglara link verecem. Bunları zevkle takip ederim. Son günlerdeki "durum"larına göre sıralamalarında değişiklik olacaktır.
Durum?
Durum, o bloğun bende bıraktığı sevgi miktarıdır. Bu sevginin bazı parametreleri vardır. En önemlisi yazılarının ne kadar okunası olduğudur. Blogroll'umdaki hiç bir blogdan bu yönden bir şüphem yok (Benim Cadde hariç, zira orayı henüz inceleyemedim, burayı eklediği için ekledim). İkincisi ne kadar sıklıkla post eklendiği. Günde 20 post ekleyeni de, 20 günde bir post ekleyeni de gördüm (Rakamlar abartılı değil). Bence optimal sıklık günde bir yazı. Bilemedin iki. Günde bir yazı bence çok önemli, çünkü insan (özellikle benim gibi aylak) her gün her kaynaktan birer şerbet içmek istiyor.
PS: Artık olabildiğince imla kurallarına dikkat edecem, bu yazı bu açıdan milat olsun. Yok, "edeceğim" yada "vereceğim" diyecek kadar da değil. Zaten -de -da konusunda bir problem yok da, geliyo filan hoş olmuyor.

21 Temmuz

2008-07-21T22:20:00.004+03:00

Artiz Gömleğim
Geçen hafta Bandırma'da annemin aldığı bir siyah gömleğim var, onu giyiyorum iki üç gündür. Sadece şu an aklıma gelen sekiz kişi yakıştığını söyledi. Henüz halkımız bu değişime hazır değilmiş, bu yüzden gündem yatışana kadar o gömleği giymemeye karar verdim.
Savaş ve Barış
İki gün önce Tolstoy'un "Savaş ve Barış" kitabına başlamaya yeltenmiştim. İlk iki üç sayfadaki karakterler bile aklımın karışmasına, kimin kimin nesi olduğunu unutmama yetti. Üç sayfada kafam bu kadar karışıyorsa, 315 sayfada ne olur babından kitabı bıraktım. Demek ki o kitabı okuyacak kültür ve zeka seviyesine ulaşamamışım henüz. Ancak demokrasilerde çareler tükenmez. Kitabını okuyamıyorsam filmini izlerim. Görsel açıdan da hitap ettiği için anlamam kolaylaşır. Warez-bb'den indirdim filmini, 4 part. Birer saatten dört saat. Kitabını okusam 315 sayfa, üçer dakkadan 16 saat. Hem konuyu anlayacam hem de 12 saat kardayım :)

Feedreader

2008-07-21T18:05:00.010+03:00

Üniversitenin ilk yıllarında Bilgisayar Klubü'ne takılırken Yaşar hoca oradakilere örnek bir proje olarak "RSS Tracker" yapmalarını önermişti. O zamanlar bu kavram bana çok uzak ve gereksiz gelmişti. Şimdilerde ise takip ettiğim bloglara yeni post gelmiş mi diye hepsini tek tek kontrol etmek zor geliyor. "Bir tane yazsam mı RSS Tracker" dememe kalmadan, aratayım Google'a bakalım dedim böyle bir program ve buldum. Hem de bedava. İsmi Feedreader, arayüzü filan çok hoş. Ekliyorsunuz linkleri, yeni post geldiğinde sağ alt köşeden hoş bir melodi eşliğinde fırtlayıp uyarıyor bizi.

Enstantene Paketi 1

2008-07-21T01:27:00.008+03:00

1- Playback'ten şarkı söyleyen vatandaşlar lütfen zorlanıyormuş efekti vermesin, ayıp oluyo.
2- Cep telefonu kulaklık mikrofon ikilisinden konuşulmasın, onları kendi kendine konuşuyormuş sanıp tırsıyorum.
3- Bence üniversite kapısının eşiğinde muhabbet edip yolu tıkayan tikiler, pazarda yolun ortasında konuşup pazar trafiğini öldüren teyzelerin bir sonraki jenerasyonu.
4- Meşhur arabesk şarkıların (özellikle Orhan Gencebay'ınkiler) pop ortamına modifiye edilip söylenmesine çok karşıyım.
5- Bazen ayrılan birinden yöneltilen "İstediğin birşey var mı?" sorusuna verilmesi gereken "Sağlığın" cevabını verememek çok hüzün verici.
6- Futbolda "avantaj" ve "ofsayt" kuralları çok saçma. Yetkililere sesleniyorum, tiz kaldırıla.
7- Naber sorusuna "Yaşıyoruz işte" denmesin lütfen, biraz gereksiz bir cevap oluyo sanki.
8- Geçende playlistimdeki yüzlerde şarkı arasından random seçilen Hilal Cebeci'nin şarkısı başlarken, girdiğim datanın "hilal" olması bir hayli düşündürücü.
9- Tamamen rastgele ve (Phi Tetas gibi) ilginç isimler uydurup Facebook'ta aratın. Varsa öyle biri tanışın, böyle böyle oldu diye olayları anlatın.
10- Sizi MSN listesinde barındıran arkadaşlarınızı gıcık etmek için sık aralıklarla bıkmadan usanmadan login-logout olun. (Tabi "Biri login olunca beni haberdar et" özelliklerini kapatmamışlarsa)

20 Temmuz

2008-07-21T01:08:00.009+03:00

Bir önceki yazıya yorum yapan "isimsiz" rumuzlu arkadaşın ümidi değil tahmini tuttu. Yine boş beleş geçti günüm.
Enstanteneler
Yaşarken karşılaştığım küçük enstanteneleri tekrar hatırlayıp "Vay be!" diyebilmek için not alıyordum. Bu enstanteneler içinde "Patates Baskı" misali varlığından yakındığım bitmesini istediğim şeyler, yapılmasını tavsiye ettiğim küçük sapıklıklar, cevabını bilmediğim sorular, ihtimal hesaplarını alt üst eden tevafuklar, hayata dair tespitler ve daha niceleri yer alabilir. Bu enstantenelerin hacim olarak küçük olması ve bloğu kısa yazılarla doldurmanın blog politikama aykırı olması nedenlerinden ötürü, bloğa onar (sayıyla 10) enstantenelik paketler halinde konu açacağım. 10 nerden çıktı, ne biliyim düz sayı ondan. Ellerimizde 10 parmak var çünkü. Yeni mevzumuz Enstantene hayırlı uğurlu olsun.

19 Temmuz

2008-07-19T23:47:00.006+03:00

Kısır Döngü
Tüm günü odada karantinavari geçirmekten canım sıkıldı. İnternet de bir yere kadar. Haberleri okuyorum, ardından takip ettiğim blogları ardından da takip ettiğim mizah sitelerini. Bu işlemler ortalama bir saatimi alıyor. Ardından bu bir saat içinde eklenen haber ve bloglara bakıyorum. Çok az haber ve hiç blog kalıyor. Yeni haber ve postların eklenmesi için birkaç saat oyun veya diziyle meşgul oluyorum. Bu döngüde internetle ilgilendiğim zaman (bir saatten) giderek azalıyor. Bir noktada internet bitiyor. Adres barına yazacak birşey bulamıyorum. İşte o an bir hüzün kaplıyor beni ki anlatamam.
Dışarı Çıkış
İşte bu kısır döngülerin üzerime üzerime geldiği anda dışarı çıkmaya; hatta geceyi dışarda, internetten uzak geçirmeyi düşündüm. Bir yoldaş bularak Süleymaniye'ye gittim. Sonra Hugo'nun "Tak sepeti koluna, herkes yoluna, oyun bitti" misali Eyüp'e doğru yol aldım. Sözde kütüphaneden aldığım "İnsancıklar" ve "Savaş ve Barış" kitaplarını gece boyunca okuduktan sonra sabahı Eyüp'te kılıp dönecektim. Ancak caydım. Kadıköy'e gidip cep Kuran-ı Kerim'i, parfüm ve bolca nescafe aldım, okula geldim.

LOST ve Türkiye Gerçekleri

2008-07-19T03:56:00.014+03:00

Geçen sene Lost'un birinci sezonunu, bu sene ise (dün itibariyle) üçüncü sezonunu bitirdim. Özellikle "Orientation" başlığındaki bilgiler, Lost'un ilk 3 sezonunu izlememiş olanlarda kuvvetli spoiler etkisi bırakabilir, dikkatli oluna. Bu yazıda LOST dizisi ile Türkiye'nin gidişatı arasındaki benzerlikleri anlatmaya çalışacağım.
Orientation
Lost en az giriş animasyonu gibi gizemli bir dizi. Sanki senarist birbirinden bağımsız, rastgele gelişen olayları spagetti misali bir tabağa atıyor. Ardından bıkmadan usanmadan her parçayı birbirine bağlamayı başarabiliyor. Dizi şimdilik dört sezondan ibaret. Özetlemek gerekirse, ilk sezonun başında bir grup insan ilginç özellikleri olan bir adaya düşüyor. Sezon sonunda Dharma girişimini öğrenip, "The Others" zannetikleri kuyruk bölümü kazazedeleriyle tanışıyorlar. İkinci sezonda onların zannetikleri kişiler olmadıkları ve asıl "The Others"ın böcek gözlü ve taifesi olduğu meydana çıkıyor. Üçüncü sezonda ise "The Others"tan da yüce Jacob muamması beliriyor. Yani bir yandan kafamızdaki soru işaretleri giderilirken, bir yandan da yenileri eklettiriliyor.
Türkiye Hakkında
Burası biraz Deli Hikmetlik olacak ama Türkiye Amerika gibi bir ülke değil. Saldıran değil, savunan bir ülke. Çünkü Amerika coğrafi pozisyon olarak saldırı geçirmez bir pozisyonda. Türkiye ise dünyanın gelmiş geçmiş en önemli yerinde durup, pozisyonu itibariyle "Gel de bana saldır" diyor nerdeyse. Türkiye'ye saldırıda başarının askeri yöntemle imkansız olduğunu anlayan saldırıcılar, normal olarak diğer metodları deniyorlar. İstedikleri zaman, istedikleri gündemi oluşturmak, halkı istedikleri noktada istedikleri gibi düşündürmek de bu metodun bir parçası. Danıştay saldırısını, terörü, ergenekonu ve hatta keneyi bile kullanıyorlar yeri geldiğinde.
Lost'la Ne Alaka?
Terör, ormandaki fısıltı ve siyah dumandır. Danıştay'a, sinagoga, gazetecilere saldırıların arkasında bir güç var. O gücün de arkasında bir güç. Onunda arkasında.... şeklinde gider bu. Sonlu mudur, sonsuz mudur bu döngü bilinmez. Herhangi bir gücü diğeri sanarız, öyle sanmamızı istedikleri için. Dostu düşman, düşmanı dost belleriz. Öyle bellememizi istedikleri için. Böcek Gözlü Benjamin'in yöntemidir bu, kendi isteğini başkasına onun isteğiymiş gibi düşündürmek. Bizde de Benjamin'ler, Jacob'lar ve kimbilir daha üstleri var. Gerçi kimdir bilmeyiz ama var. Mesela Ergenekon herşeyin sonu değil başlangıcı. Hatta Ergenekon Benjamin bile değil belki de, kimbilir? Lost'ta da Türkiye'de de gerçekler henüz gün ışığına çıkmış değil. İkisinde de bir muamma var ortada ama çözmesi zaman isteyen. Kolay gelsin.

18 Temmuz

2008-07-18T13:47:00.002+03:00

Sınav kötü geçti, üzüldüm; diğer yandan haftasonu tatiline girdim, sevindim. En azından çalışmadan kötü geçti, ya bir de çalışıp da kötü geçseydi. Teselli bir yana bugün anlatacak iki vakam var, yenileri olursa eklerim.
Eğitim Fakültesi
Sınav çıkışı yurda gelirkene bir bayan eğitim fakültesini sordu, ben de gösterdim. (bilmeyelenler için diyorum) Eğitim fakültesi sorulan yer ile yurdun arasında. Ben önden yurda gidiyordum. Eğitim fakültesini geçip yurda girecekken arkama bir baktım, beni eğitim fakültesine gidiyor sanmış olmalı ki eğitim fakültesini geçmiş hala yürüyor. Hiç bozuntuya vermeden yurda girip sırra kadem bastım. Pencereden baktığımda eğitim fakültesine tekrar yürüdüğünü gördüm, içimden bir "Yazık" çektim.
Feces Vakası
Sınavın sonlarına doğru asistan (bir öğrencinin sorusunu cevaplamak için olmalı) "feces ne demek bilen var mı?" dedi. feces, shit'in kibarcası, yani bir diğer tabirle dışkı. Bilen vardı (ben) ama söyleyemedim, bilmiyormuş tavrı takındım. Çünkü herkes merakla bilimsel bir yanıt beklerken benim "dışkı" demem ilginç karşılanacak, bende adrenalin artışına ve kızarmama sebep olacaktı. "Bilimde ayıp olmaz" kaidesini çiğnedim, Allah affetsin.

17 Temmuz

2008-07-17T22:30:00.005+03:00

ESA Vizesi Geliyor
Yarın ESA vizesi var. İdamını bekleyen mahkum, kurban olacağı anı bekleyen koç gibi bekliyorum. Yalnızca bekliyorum. Çalışarak cellattan önce davranıp bıçağı boğazına dayamak gibi bir arayışım yok. Sessizce bekliyorum, her sınavdan önce yaptığım gibi. Arkadaş saolsun bir cheatsheet tedarik etmiş. Yuh ya yalnızca bir ders almama rağmen cheatsheet bile yazmaktan acizim, bu konuda da titreyip kendime gelmem lazım.

Bülent Serttaş

2008-07-17T15:08:00.005+03:00

Evet, kırolaşma sürecinde istikrarla ilerliyorum. Sırasıyla Doğuş, İbrahim Tatlıses, İsmail YK'dan sonra şimdilerle Bülent Serttaş takılıyorum. Zira bu adama LastFm benzer sanatçı olarak İsmail YK ve İbrahim Tatlıses'i gösteriyor. Arabeskin en damar seslerini yakalayabilmiş ender bir sanatçı. Gerek şarkı sözleri gerekse besteleri süs ve gösterişten uzak. Yani yalın anlatıma sahip. Nereden buldum? "Aşığım Yanmışım" şarkısı cep telefonuma yüklüymüş, dinlememle "işte sanat budur" demem bir oldu. "kaçma sen benden, kopamam senden" gibi sade ama bir o kadar da mana yüklü sözler... Gittim rapidshare'den gelmiş geçmiş tüm albümlerini indirdim. Bakalım başka cevherler keşfedecek miyim albümlerinden, bunu zaman gösterecek.

16 Temmuz

2008-07-17T13:42:00.003+03:00

ESA Dersi
Yaz okulunda aldığım ders (Engineering System Analysis). Haftada 3'er saatten 2 doz olarak alıyorum. Laylaylom ilerliyordum ki son günlerde proje ve vize baş gösterdi. Projeye sunumundan 1.5 saat önce başladık. Haliyle baştan savma oldu, nitekim hoca da beğenmedi. Cumaya da sınav var. Ne menem bir belaya girmişim farkında olmadan. Ama nasıl olsa alacaktım bu dersi, bari bitirme projesiyle aynı dönem olmadığı iyi olmuş.
Ekonomik Kriz
Gelir kaynaklarımın (okul ve ibb bursu) kısılması ve artan giderler yüzünden üniversite tarihimin en hakkatli ekonomik kriziyle karşı karşıyayım. Hep kredi kartımın yüzünden. İnsanı tüketmeye itiyor bu meret. Ekstrelerim aydan aya monoton şekilde artma gösteriyor. Temmuz ayı ekstrem 372 YTL geldi, maaşım ise 160 YTL. Haliyle kefen paramın bir kısmını bozdurmak zorunda kaldım. Şöyle bir titreyip kendime geldim, artık çay bile almıyorum. İnşallah bütçem ağustosta rayına oturur.

Google Image Labeler

2008-07-16T01:56:00.009+03:00

Meali "Google Görsel Etiketleyicisi". Google'ın görsel arama motorunda daha isabetli sonuçlara ulaşması için tasarlanmış bir oyun. Oyuna başlarken Google bize partner buluyor ve 2 dakika süremizi başlatıyor. Bu sürede bize engin görsel arşivinden birini gösteriyor, partnerimiz ve biz yandaki yasak kelimeler dışında olası etiketleri giriyoruz. Aynı etiketi girdiğimizde ikimizde puan kazanıyoruz ve resim değişiyor. Genel bir etiket verdiysek (man, sky, white) az (50), spesifik bir etiket verdiysek (soccer player, frigate bird) çok (150) puan kazanıyoruz. Baktık bulamayacaz bişi, süre dolmadan diğer resme pas geçiyoruz. Bugünün ve tüm zamanların en yüksek skorları sayfanın köşesinde gösteriliyor. Böylece Google bizi (avam vatandaşları) kullanarak görsel etiketlerini optimize ediyor. Karşılığında bize vadettiği şey ise eğlence. Gönüllü olarak bu işi yapıyoruz, çünkü içimizde rekor listesine girme isteği var. Ama ne yazık ki bu imkansız. Mesela bugün akşam 10000'e kadar geldim (Bir kerede rekorum 990). Dünya birincisi ise 25 buçuk milyonda şu an. Ama her ne kadar derece yapamayacak olsak da zevkli.

Yemek Dünyamdan

2008-07-15T22:46:00.006+03:00

Evde 5 gün kaldım ama boş boş durmadım. Kardeşimle yaptığımız yemeklerden birkaçını bloğun "Kız Bloğu" gibi görünmesini göze alarak resimleri ve özet olarak tarifleriyle beraber sunuyorum:
Çukulatalı Yaş Pasta
Pastamız 3 kısım. Kek, çukulata ve kremşanti. Önce 5 fincan un, 5 fincan şeker, 1 paket kabartma tozu, 2 yumurta ve 1 paket vanilyayı bir kapta yoğuruyoruz ve tepsiye döküp (önce tepsiyi yağlayıp) fırına veriyoruz, bu kek kısmı olacak. O pişerkene yarım litre süte uygun miktar (göz kararı) kakao ve 1 fincan un katıp pişiyoruz, bu da çukulata. Sütün kalan yarım litresini de 1 paket kremşantiyle bolca çırpınca (mikserle tercih edilir) köpükümsü bir hal alıyor, işte bu da kremşanti. Şimdi keki yataylamasına ikiye bölüyoruz, arasına çukulatayı sürüyoruz. Üstünü diğer kekle kapatıp, dışını kremşantiyle sıvıyoruz. İsteğe bağlı olarak kremşantiden pastanın üzerine şekiller de yapılabilir.
Pizza
Pizzamız iki kısım. Hamur ve iç. Önce 2 su bardağı un, 1 paket kabartma tozu, 2 çorba kaşığı yağ, 1 yumurta ve yeterince tuzu yoğuruyoruz (içini yerleştirmeden fırına atmak yok). Akabinde domates, bolca peynir, sucuk ve biberi (tercihe göre zeytin de eklenebilir) hamurun üzerine koyup hamurun kenarlarını biraz kıvırıyoruz (yerken kolay tutulsun diye). Üzerine bir tane de yumurta kırıp, fırına veriyoruz.
Maklube
Bu yemeğin çok daha kompleks tarifleri var ama ben benim yaptığımı anlatacam. Pilav yap, et haşla. Tencereye önce soğan, sonra patates, sonra da eti diz. Üstünü de pilavla kapla, biraz su ekle ve pişir. Pişince ters çevirip tepsinin ortasına koy. Çevresini yoğurt ve salatayla süsle. Afiyet olsun...

15 Temmuz

2008-07-15T14:58:00.006+03:00

Kural İhlali
Bloğa "Günlük yenilenir!" ibaresi koymama rağmen 5 gündür yazamadım. Bu küçük kaçamakların büyük tembelliklere yol açacağını bildiğimden kendime bir ceza vermeden edemedim. Gerçi yazamadım ama hakkında yazacağım bir miktar konu belirledim. İnşallah Temmuz sonunu 30 yazıyı görmeden getirmeyeceğim.
Evdeydim
4 günlük ev tatilim bitti, okula döndüm. Bu süre içinde teyzemin kızının evlenmesine şahit oldum. Önceden de belirttiğim tüm prosedürler uygulandı. 3-4 film izledim. Bir tutam PES, biraz Knights of Merchants, biraz da GTA3 oynadım. Benim memlekette (Bandırma) "Özcan" diye bir giysi satan dükkan var. En ucuz olduğundan orayı tercih etmek zorunda kalıyorum. Unutmadan oradaki görevlilere yakınayım. Artık her gidişimde "Şu daha yakıştı.", "Şu renk sizi açtı.", "Değişik modellere de bir bakın." lafları duymak istemiyorum. Müşterilere müdahale edilmeyen, onlara sözlü iletişim kurmaya gerek bırakmayan bir mağaza anlayışı istiyorum, çok mu şey istiyorum? Belki de suçsuzlar, onlara üstleri öyle emrediyor. O halde yakınışım onlara değil, bu ideolojiye.
Yeni Cep Telefonum
Babam telefon almış bana. İlk mp3 çalabilen ve kameralı telefonum. Görmemişin kameralı telefonu olmuş, ne yapmış? Kendini çekip wallpaper yapmış. Bir de bugün gemiden indikten sonra tam otobüse binerken telefonu gemide düşürdüğümü farkettim. Geri döndüm aldım, neredeyse İstanbul görmeden kaybedecektim telefonu.

9 Temmuz

2008-07-09T16:05:00.005+03:00

isidat.com
Yahoo yaklaşık bir yıldır 2 dolara kullandırdığı isidat.com'u bir yıl uzatma için benden 35 dolara yakın para istedi. Bir domain için (isidat.com bile olsa) bu kadar parayı vermem. Bu yüzden yakın bir zaman içinde isidat.com'un devre dışı kalacağını bildirmek isterim. http://seamussiddeley.blogspot.com
Üniversitede Bir Vaka
Bugün dersim vardı gittim fakülteye. Tenefüste dizi mi ne çekiyorlarmış, oradan geçerken lavuğun biri bana tavuğu kümesine sokmaya çalışırmışçasına "Çık, çık, çık, ..." dedi. Acayip sinirlendim ama bi kafa koyamadım burnunun ortasına. Yada sahnedeki ışıklara bi tekme koyup indiremedim aşşağıya. Artizliği yanına kar kaldı. Böyleyim işte, risk almayı sevmiyorum. Saldıran değil savunan tarafım. Kavgayı başlatan değil, bitiren tarafım. Oof, of!

8 Temmuz

2008-07-08T22:16:00.004+03:00

Kariyer Hedefim
Aylardır düşünme sürecindeydim. Artık son kararımı verdim sanıyorum. MEB bursuyla yurtdışında (tercihen ABD) doktora, akabinde Türkiye'de bir devlet üniversitesinde akademisyenlik. Olmadı KPSS vasıtasıyla memurluk.
GTA3
GTA3'e başladım. Biliyorum; ayak altı, internet kafe oyunu ama sonuçta dünya klasiği. Klasikleri bitirmeden istersen en baba oyunları bitir, gerçek oyuncu olunmuyor.
Org
Orgum geldi (Aras Kargo'ya rep). Komşularım kapıma dayanmadıkça beste çalışmalarına devam ediyor olacağım. Beste yapmak zor işmiş, yorumdan ziyade bestesini de kendisi yapan sanatçılara (Doğuş, İsmail YK) verdiğim değer bir kat daha arttı.

Geğirmek ve Gaz Kusmak

2008-07-08T00:11:00.002+03:00

6 Temmuz sabahı 2 litreden fazla kola tüketmemden dolayı öğleden sonra midemde çok acı verici bir şişkinlik (gazdan dolayı) oldu. Sanki hareket ettikçe midemdeki kolalar köpürüyor, şişkinlik daha da artıyordu. Geğiremiyorum da, halbuki geğirsem bir şey kalmayacak. Küçükken (hatta şimdi de) değişik şekilde geğirebilen arkadaşlarıma çok imrenmişimdir, ama ne kadar denesem de geğirememişimdir. Hayatım boyunca dişlerimden sonra en fazla acıyı midemden çektim, geğirememden dolayı. Akşam dolayları basket oynamaya çıktım o halimlen. Bir noktada dayanamadım, ayrıldım. Odaya bile varamadan bir köşede yığıldım kaldım. Sanki midem patlayacaktı. Kusmaya çalıştım, o da olmadı. Tam kusmaya çalışırken, hayatımda ilk defa yaşadığım bir olay başıma geldi. Gaz kustum. Yani aynı kusmak gibi ama ağızdan sıvı değil de gaz çıkıyor hem de litrelerce. Sanki yıllardır geğiremeyişimin acısını çıkarmıştım. Eski halime döndüm, çok rahatladım.

7 Temmuz

2008-07-08T00:02:00.003+03:00

Dün ve bugün mezuniyet törenleri devam etti. Bende de bir an önce mezun olma duygusu belirdi. İki dönem daha okuyup seneye yaza mezun olacağıma, kalan 4 ders artı bitirme projemi önümüzdeki dönem (güz) alıp üniversiteyi bitirmek istiyorum. Öğrenciliğin bitiş zamanını ertelemem, devekuşunun kafasını kuma gömmesi gibi bir şey. Yarın ve çarşamba dersim var, perşembeye Bandırma'ya gidecem inşallah 5 günlüğüne. "Los Amantes Del Circulo Polar" izlendi.

5 Temmuz

2008-07-06T00:18:00.002+03:00

Bugün [Rec] filmini ve 3 bölüm Lost izledim. [Rec] süper bir korku filmiydi, baya beğendim. Bir adet TOEFL ve org siparişi yaptım. Nasipse 20 Eylül sabahı sınava girecem. Bir de geç de olsa şu Assasin's Creed oyununu bitirdim.

Mutlu Olmak İçin

2008-07-05T12:33:00.008+03:00

Bir Türk atasözü der ki: "Allah fukarayı sevindirmek isterse önce eşeğini yitirtir, sonra buldurur". Yani birisi mutlu olmak isteyip de bunun için bir neden arıyorsa, eşeğini yitirmeli ve sonra da bulmalı. İnsanı en mutlu eden para en darda kaldığı zaman gelen paradır, insanın en mutlu yediği yemek en aç olduğu zaman yediği yemektir. Gençken 3 gün aç kaldıktan sonra yediğim sucuklu yumurtanın tadını bana dünya üzerindeki hiçbir yemek veremez. Allah'a şükür mutlu bir insanım ama daha da mutlu olmak istediğimden bu taktiği uyguluyorum. Uyguladığım ve başarıya ulaştığım bir örneği söyleyim, buna bakarak benzer diğer örnekleri türetmek zor olmasa gerek. Mesela odadan çıkarken herşeyi sağ cebime koyardım. Şimdi ise oda anahtarımı sol cebime, diğer herşeyi sağ cebime koyup çıkıyorum. Saatler sonra odaya dönünce anahtarı almak için refleks olarak elimi sağ cebime atıyorum, anahtarı bulamayıp paniklemeye başlıyorum. Zira anahtarı içeride unutmuş olsam o dört katı in ve çık, görevliye de çıkart ve indir, tam bir zulüm. Sonra sol cebime koyduğum aklıma gelince beni tarif edilemez bir mutluluk kaplıyor. Tabi bu yöntem bir kaç kullanımlık, yakın bir zaman sonra elim artık sol cebime gidecek. Bu yüzden yenilerini bulmak lazım.
Sonradan Gelen Edit: Evet, gerçekten de elim artık sol cebime gidiyor. Anahtar yöntemi bitmiştir.

Bedavaya Org

2008-07-05T12:19:00.008+03:00

Dün canımın çok çekmesine rağmen org alamamıştım. Bugün araştırayım dedim internetten, belki hem ucuz hem de güzel bir org vardır diye. Hepsiburada'da buldum aradığım orgu (resimdeki). KDV, kargo hepsi dahil 17 küsür YTL. Hemde adaptörlü. Hemen alayım dedim, bir de baktım Hepsiburada alışverişlerimden kaynaklanan 15 küsür YTL'lik hediye çekim birikmiş, onu kullandım. 1.84 YTL kaldı, onuda kredi kartının parapuanından (toplam 2 YTL vardı o da) kullandım. Yani bedavaya aldım orgu. Hiç para ödemeden 4-5 güne kapımda, ne güzel. İyi ki de almamışım, dünkü pilli 29 YTL'lik Carrefour'un kaka orgunu. Gerçi çalmasını bilmiyorum ama öğrenirim heralde. Hadi hayırlısı...

Carrefour Notlarım

2008-07-04T23:02:00.011+03:00

Bu akşam (4 Temmuz) canım sıkıldı, Carrefour'a gittim. Bestelerimi unutmamak için kayıt tutan bir org alacaktım, 99 YTL fazla geldi. 29 YTL'ye de vardı ancak pilli ve sadece 75 nota hafızalıydı, ben de almadım.
Ananas
Hayatımda ilk defa ananasa dokundum ama o kadar canımın çekmesine rağmen bir tane bile alamadım. Çünkü bir adet meyveye 6 YTL vermeyecek şekilde yetiştim. Büyük konuşmak gibi olmasın ama kodaman bile olsam bir meyveye o kadar para vermem, veremem.
Arbede ve İnsanlık
Kasada benim önümde erkek bir müşteri vardı, 2 parça malının barkodu yok diye (barkodunun gelmesini) bekliyordu. Kasiyer bayan o 2 parça mal haricindeki kasaya okutulan malları ödemesini istedi, biz beklemeyelim diye. Adam da artizlik yaptı, "Kaçıyo muyuz?" dedi. Adamın bu pis hareketinden dolayı bu savaşta kasiyerin tarafında yer aldım. O (kasiyer) ne de olsa benim bir türlü cesaret edip de başvuramadığım bir makama (Carrefour kasiyerliği) başvurmuş ve kabul edilmiş bir kişiydi. Kendimi onun koltuğunda hissettim. Bu yüzden bir an için adam bana artizlik yapıyomuş gibi geldi ama "Parayı ödeyin de beklemeyelim, beyfendi!" diyemedim. Çünkü öyle cesaretsiz, öyle asosyal bir kişiyim ben. Neyse ki benim arkamdaki adam bu lafı sarfetti ve adam parayı ödedi, ben de ödememi yaptım. Tam poşetleyip kasadan ayrılıyordum ki (yine arkamdaki adam) "Beyfendi!" diye seslendi ve kasada unuttuğum 1 adet Cafe Crown'u bana uzattı. İşte o adam çok iyi bir insan. Demek insanlık ölmemişti. Ona "Teşekkürler, bu sevinci bana yaşattınız ya, bu Cafe Crown'u size hediye etmek istiyorum" diyemedim biraz önce belirttiğim nedenden dolayı, yalnızca elimle bir eyvallah işareti yapabildim. Bu yüzden çok hüzünlüyüm.

3 Temmuz

2008-07-03T23:22:00.004+03:00

Doğumgünüm ve Yaşlılık
Bugün miladi takvime göre doğumgünüm. 22 yılımı doldurdum, artık 23'ten gün alıyorum. Yaşlanma periyoduna girdim sayılır, büyüme eğrimin eğimi negatifi görmüştür heralde. Hani insanlar yaşlandıklarını ilk defa saçlarının ağarmasından anlar ya, ben de yaşlandığımı ayağımdaki sivrisinek sokuğundan hasıl olan kaşıntıyı aşırı kaşımamla oluşan yaranın iyileşmesinin çok uzun (2 hafta) sürmesinden anladım. Gençken böyle miydi? Bacak boydan boya yara olurdu da en geç iki güne kabukları soymaya yeltenirdim. Bir de boyumun hep 2 metre eşiğini geçmesini istemişimdir küçüklüğümden beri (şimdi istemiyorum o ayrı), galiba bu hayalim hiç gerçekleşmeyecek. Ayrıca bu doğumgünümün, Facebook'a veya bloğa başlamamdan sonraki ilk doğumgünüm olması hasebiyle diğerlerinden fazla önemi var benim için.

Regaib Kandili
Tüm İslam alemine hayırlara vesile olsun, inşeallah...

1 Temmuz

2008-07-01T20:47:00.007+03:00

İyiler
Yılın en sevdiğim ayının ilk günü. Kuzenimin doğumgünü. Havalar sıcak olmasına rağmen odam serin, püfür püfür esiyor. Manzaram yemyeşil orman, soğuk içme suyum yanıbaşımda. Odaya TV de geldi. Bilgisayarım elimin altında, internetim var en hızlısından. KPSS'den sadece 2 yanlışım var (genel kültürü karıştırma şimdi). Ergenekon soruşturmalarına tam gaz devam ediliyor.
Kötüler
Etrafımdaki herkes business konuşuyor. Bu da benim 1 sene sonraki halim hakkında kara kara düşündürüyor. Bitirme projesinde ne yapsam? Ya referans mektubu? TOEFL da olmuş 185 dolar, ne zaman gireceğim muamma. Haftaya eve gitmeyi planlarken hiç yoktan vize çıktı. Gemi de 5 YTL pahalandı.

Bireysel Silahlanmaya Evet!

2008-06-30T09:52:00.007+03:00

Bu yazıyı yakın bir arkadaşımın bıçaklanmasına binaen aklımı, irademi geçici olarak sol cebime koyarak yazıyorum. Evet, sokaklarda güvenliğimiz sıfır. Bir tinerci ve/veya iti kopuk veya herneyse, bir amaca yönelik (gasp, soygun, tecavüz) yada sadece zevk için sivil insanları öldürebiliyorsa; bunu önleyecek bir güvenlik sistemi gezegen üstünde mevcut değilse; o sistemin yerine suçluları bulsa bile onlara 2 sene hapis verip (onu da para cezasına çeviren) evlerine yollayan bir adalet sistemi varsa; bireysel silahlanmaya evet! Serserinin teki sokakta önünü kesip bıçağının yüzünü mü gösterdi, o kalın sesiyle artizlik mi yaptı? Çıkar silahını, en brutalinden sık kafasına, "Ava giden avlanır." atasözünü en somut manasıyla idrak etsin. Hem sen kurtulursun, hem de onlarca olası bıçaklanma, sopa yeme, öldürülme adayları ve aileleri. Hatta ruhsat da kaldırılsın, silah edinmek için işler yokuşa sürülmesin. Silahı edinecek adam (demin bahsettiğim iti kopuklar) bi şekilde zaten ediniyor, o zaman bu ruhsat prosedürleri sadece kendini savunmayı amaçlayan masumlara yönelik. Neyse, burada olmasa da mahşerde kusursuz işleyen bir adalet sisteminin olduğunu hatırlamam şu an beni dinginleştirdi, burada kesiyorum.

Bir Haftada İki Satış

2008-06-28T23:45:00.004+03:00

Biri geçen hafta, biri bugün olmak üzere bu hafta iki büyük satış olayına maruz kaldım. Birinci satış hem kötü niyetli hem de kötü nitelikli bir satış olduğundan (inşallah su-i zan ediyorumdur) hiç bir şekilde isim vermeyeceğim. Merak etme, o sen değilsin, sen olsaydın "Ben miyim?" demez, "Aha anlamış, laan" derdin. İkincisi ise kusura bakmadığım, iyi huylu bir satış.

Satış 1
Geçen hafta, evden (yaz okuluna) yeni gelmişim. Yemekhaneye girdim, yemeğimi aldım, bakındım şöyle nereye otursam diye. Bir arkadaşı (tek) gördüm, yanına oturdum. Yemeğini bitirmek üzereydi, biraz sohbet-muhabbet ve yemeğini bitirdi. Ardından cep telefonunu (çalmadan) kulağına götürdü ve "Alo... yemekteyim... tamam,geliyorum... tamam,görüşürüz" dedi. Gitmesi gerektiğini söyledi ve gitti. Yanlış anlaşılmaya, isterse hiçbir şey demeyip kalksın gitsin, hakkında en ufak kötü bir şey düşünmem. Ancak bu numara bana biraz haince geldi. Belki de paranoyak davranıp adamın günahını alıyorum, belki telefonu sessizdeydi ve gerçekten arandı. Ama yok, yok, bence numaraydı.
Satış 2
Arkadaşlarlan düğünden geliyoruz, Bakırköy'den İDO'ya bindik ve Kadıköy'de inmeyi planladık. Gemi ise Kadıköy'de durakladıktan sonra Bostancı'ya devam edecekti. Ayrı yerlerde oturuyorduk. Kadıköy'e geldiğimizde onları bulamadım, arayarak nerede olduklarını sordum. Gemide olduklarını ve Bostancı'ya devam edeceklerini söylediler. Ben de onlara uyayım bari deyip, gemide kaldım. Gemi harekete başlayınca telefonum çaldı. Ne söyleseler beğenirsiniz? Kadıköy'de inmişler meğersem. Kendim Bostancı'dan geldim okula. Sonradan bu satışın sağlam gerekçelerini açıkladılar ve bir miktar hak verdim. Ama satış satıştır.

28 Haziran

2008-06-28T13:04:00.004+03:00

Dün ilk defa ulusal bir kanala (Star) çıktım. Kendimi seyrettim, kameranın önünden geçtiğim bölümü komple kaldırdıklarını farketttim. Bugün o meşhur 28 Haziran. KPSS'nin ve Özgür Abi'nin nikahının olacağı gün. Özgür Abi o kadar değer verdiğim bir insandır ki, web sitesinin linkini bloğumdan (kırık link olmasına rağmen) kaldırmadım.

KPSS Notları
Dün Google Earth'ten yaptığım araştırmalar vesilesiyle sınava gireceğim yeri (Kartal Süleyman Demirel Lisesi) hiçbir vatandaşa sormadan elimle koymuş gibi buldum. Google Earth'ün yapımında emeği geçenlerden Allah razı olsun. 8:30'da sınav mahaline ulaştım. Fırından simit almaya yeltendim ama almadım, ya saati sorduğum adam "Daha var sansın, simit alsın da, bir rakibim azalsın" diye düşünüyorduysa? Neyse doğru söylüyormuş, günahını aldık. İlk defa sınava ÖSYM'nin içine sınav giriş kartını koyduğu zarfı getirmedim, çünkü kartımı kendim ÖSYM merkezinden almıştım, bir zarfım bile yoktu. Girdim sınava, çözdüm soruları. KPSS, ÖSYM'nin sınavları içinde ilk defa tüm soruları yetiştirdiğim sınavdı. Lisedeyken bir şehir efsanesi vardı, ÖSYM sınavlarında tüm şıklar eşit sayıda dağılırmış diye. Şıkları saydım, (120 soru, 5 şık var) her şıktan 24 tane işaretlemiş olduğumu gördüm, fulledim mi acaba diye düşündüm, sevindim. Sonra (0 dahil) herhangi çift sayıda yanlışım olabileceği aklıma geldi, üzüldüm. Neyse güzel sınavdı, inşallah hayırlara vesile olur.
Özgür Abi'nin Nikahı
Sınav çıkışı oraya (Ataköy) gittik, Özgür abi resmen evlendi. Bu nikah benim için birçok ilki barındırdı. İlk "adıma davetiye", ilk "arkadaş nikahı", ilk "altın taktığım şey"... Mutlu bir evlilikleri, boy boy çocukları ola.

Tavlada Başarı

2008-06-27T16:12:00.010+03:00

Bloğa uzun zamandır bilimsel makale eklemiyordum. Son bir aydır, işgüçsüzlükten dolayı dünyanın dört bir yanından yüzlerce insanla binlerce tavla oynadığımdan, kendimi tavla konusunda iki kelam etme yetkisinde hissettim. İki üç gündür odaya kapandım, araştırmalarda bulundum ve olayı çözdüm. Tavlada insanı başarıya götüren üç faktör vardır. Şans, tecrübe ve zeka. Şimdi bunları tek tek ele alalım ve genel başarı nelere ne kadar bağlı öğrenelim.

Zeka
Zekanın başarıya etkisi alttaki şekildeki gibidir. Zeka 0 ila 0.25 arasındaysa kişinin tavladan bir beklentisi olmamalıdır, ne kadar da şanslı olsa işe yaramaz. Ancak vasat bir zeka (0.25 0.75 arası) tavlada iyi iş görür, fazlasına pek de gerek yoktur. Yani çok zekiyle zeki arasında fazla bir fark olmaz. Öyle ki grafiğimiz de 0.75 zekaya sahip bir insanın mükemmel zekaya sahip bir insandan neredeyse hiç farkının olmadığını gösterip, bu tezi doğruluyor.
Tecrübe
Tecrübe de tavlada önemli bir faktördür. Araştırmalarda görüldü ki insanlar tavla oynaya oynaya bir takım hareketleri refleks haline getirip, uygun zamanlarda düşünmeden uygulayabiliyor. Az biraz tavla oynayan bir insan bu hareketlerin çoğunu öğrenebilir. Çok az miktarı ise ancak defalarca oynayarak kazanılır. Yani tecrübenin başarıya etkisi azalan eğimli bir paraboldür (bkz. Alttaki resim).
Şans
Gelelim en önemli faktöre. Şans faktörü adı üstünde rastgele bir faktördür. Yani yalnızca zarların keyfine göre değişkenlik gösterir. En usta bir tavlacı şanssızlığı nedeniyle şanslı bir çömeze yenilebilir (vice versa). Bu faktörün belirli bir grafiği yoktur. Oyuna göre değişir. Varsayalım ki şans faktörümüz de 0 ila 1 arasında rastgele bir reel sayı olsun.
Sonuç
Sonuç olarak bu üç faktörden ayrı ayrı bulduğumuz değerleri aşağıdaki formülde yerine koyarak, genel tavla başarımızı buluyoruz:

Başarı = Zeka x Tecrübe x Şans²

2. Geleneksel Aydos Gezisi

2008-06-26T01:03:00.004+03:00

Moda oldu bu "x. Geleneksel Hede Hödösü" lafı. Özellikle x 1'e eşitse sözcük kalıbı kendi içinde çelişiyor, 2 en azından idare eder. Geçen yaz yapmıştık bir Aydos gezisi, bir de bu yaz (23 Haziran) yaptık. Aydos denen yer, Anadolu yakasında, ormanı ve gölü olan, kene ilaçlaması yapılan bir piknik yeridir. Mangal yaptık, deniz bisikletine bindik, arabanın tekerini patlattık, patates közledik. Kısacası eğlendik, güzel oldu.

25 Haziran

2008-06-25T15:31:00.004+03:00

Havalar çok sıcak, günde iki öğün yemek ve haftada iki öğün ders dışında pek çıkmıyorum odadan. KPSS ve iki düğünü içeren 28 Haziran'a az kaldı, içimden bir ses KPSS'nin berbat geçeceğini söylüyor ya hayırlısı. Yaz okulu dilekçelerini (kendiminkini ve arkadaşınkini) gün itibariyle verdim. Arkadaşın dilekçesini de kendi elyazımla yazma ve kendi imzama benzer bir imza atma salaklığında bulundum, inşallah bir sorun çıkmaz. Sabıkalıyız da yani, Allah muhafaza.

Bir önceki yazıdaki olayda biz çıktıktan sonraki gelişmeleri öğrendim diğer bir arkadaştan. Tekrar çekmişler, iki adam göndermişler peşimizden ama bulamadılar bizi. Ee o kadar Kurtlar Vadisi seyircisiyiz, kolay kolay takip edilir miyim hiç?
Türkiye v.s. Almanya
Skor tabelasında üstünlük sağlayamasak bile Türkiye sayesinde 90 dakika boyunca dolu dolu maç seyrettik. EURO 2008 maceramız buraya kadarmış. Rusya yada İspanya! Kanımızı yerde bırakma, ez Almanları finalde. Bu arada tahminim yine perfect düzeyde tuttu.

"Eşimle Başım Dertte" Maceram

2008-06-24T21:15:00.011+03:00

Bugün (24 Haziran) okul çıkışı üzerime mahalle baskısı kurulması nedeniyle adı geçen programın 1. bölüm çekimine "stüdyo seyircisi" olarak yalnız bir saat duracağım şartı dahilinde katıldım. Çekim başladı, bizi "komedi programı" diye çağırdıkları şey, seçme abazanların katıldığı, toplumdaki sayılı sayıda erkek yada kadının kötü özelliklerini tüm Türk milletine genelleyen, seviyesiz bir program çıktı. Baya yaşlı bir stüdyo seyircisinin eline tesbih amaçlı üretilen icadı vermeyi ve sunucuya "Aklından her cinsellik isteği geçtiğinde bir kere bas!" dedirtmeyi akıl edene ve önümde yorulmadan usanmadan şık, şık, şık, şık basan o adamın Allah belasını versin. Neyse bir saat geçti, iki saat geçti. Çıkmak için o kadar kaş göz işareti yaptım sahne ekibine beni takan olmadı. Ben de yayın mayın demedim, bir arkadaşla çıktım gittim sahneden. Arkamıza bakmadan hızlı adımlarla ilerlerken, bize bağırdılar, çok kızdılar. "Nereye gidiyo bunlar?", "Kardeşim kameradan geçtiniz.", "Bir daha bölümlerde çekime katılamayacaksınız." hatırlayabildiklerimden birkaçı. Evet, kameradan geçmişiz, zaten banttan yayın, tekrar çeksinler, işleri ne? Bu arada gelecek çekimlerine tekrar katılamayacağım için çook üzgünüm (!).

PS: Bu yazıya abuk subuk yorumlar yapanlar (örnek: "Iyy kıro", "Sen git Kalp Gözü çekimlerine katıl"), "Ananı da al git!" cevabıyla karşılaşabilir. Yapmadığım şey değil yani.

Bir Haber Analizi

2008-06-23T09:39:00.006+03:00

Dün akşam yurda giriyorken lobideki TV'deki bir haber yüksek dozda ilgimi çekti, sonuna kadar izlemeden duramadım. Show TV ana haber bülteninde yayınlanmaya hak kazanmış bu haber, ahlaksız gıda teröristleriyle ilgili. Şimdi inceleyelim bakalım, kim ahlaksız kim değil. Normal yazılar orjinal haber metni (üşenmedim yazdım), parantez içindeki kırmızı yazılar yorumlarım. Ayrıca bu linki tıklayarak aynı zamanda görsel olarak da takip edebilirsiniz.

İşte Haber:
Sevgili seyirciler, gıda teröristleri halkın sağlığını hiçe sayıyor. Tek amaçları para kazanmak olan ahlaksızlar (kim olduğunu da söyle de havada kalmasın bu okkalı laf), çocukların çok sevdiği sosis ve salamda bile çirkin oyunlar oynamaktan çekinmiyorlar. Peki kaliteli et ürünü nasıl anlaşılır? Show Haber sorunun yanıtını uzmanından (uzman dedikleri adama dikkatlice bakın, ya vapurda limon sıkıcısı satıcısı, yada hijyenik görünmek için kafasına bandana takılmış bir Show TV muhabiri) aldı. İzliyoruz efem.
Gıda teröristleri salam ve sosise el attı. Fiyat dengesi çok önemli. Bakın etin bugünkü mezbahadaki kesim maliyeti 10 milyon lira. Siz bir milyona sosis alıyosuss, iki milyona sosis alıyosuss. Mümkün mü bu? Özellikle çocukların beğenerek tükettiği iki üründeki sahtekarlık, bu kadar da olmaz dedirtiyor. Nitrat denen bi madde var, nitrit denen bi madde var. Kullanılıyo, kullanılabilir sorun değil. Ama gıda kodeksinin verdiği bi değer kadar kullanılabilir bu. Merdiven altılarında bu değer ölçülmüyo (Sende mi üretiyodun, nerden biliyon?). Ve biiir, bilinç yok! (İki???)
Sosisi aldık. Bakın bu, şu tarz bi sosis (Adamın limon sıkıcısı olduğunun gerekçesi). Gördüğünüz gibi çocukların oynadığı plastik hamur gibi bi sosis (Nassı yani?). Şekil bu. Yani içersine bakarsanız, içersi de yine aynı aynı renkte (Ne bekliyodun, içersi turkuaz mı olacaktı?). Ve yerseniz de dediğim maddelerden dolayı, bazı maddeler ve içersine koyulan ee işte bu monosodyum glutomat (sallama lan ayaküstü) denilen maddeden dolayı lezzetli gibi geliyo. Aslında o monosodyum glutomat ağzımızdaki duyargaları açıyo (Kötü mü, duyargasız?). Dilimizdeki tat alma duyargalarını açtığı için bize lezzetli gibi geliyor ama içersinde hiçbir şey yok bu sosisin (Daha demin nitrat, nitrit, monosodyum glutomat var diyodun?). Hiçbir şey yok!
Nasıl anlıyacaz, rengiii? Bakın burdan iyi sosis gösteriyim, bi tane de iyi sosis gösteriyim. Şöyle mesela şu, şimdi bunlarda renge bakın daha naturel ("Naturel" bir renk adıysa ordan rgb'sini söyleyebilir misin? Ona göre sosis alalım.). Görüyosunuz di mi? Daha naturel, daha naturel. Yani bunu rahatlıkla, gönül rahatlığıyla yiyebilirsiniz. Daha böyle bir elastikidir (elastik demen yeterliydi). Bakın şu ikisinin arasında bakarsanız, renge bakın. Bi tanesi ne kadar mekanik (Naturelden sonra bir renk ismi daha, TDK senle gurur duyacak), bi tanesi ne kadar canlı.
Peki ya salamda durum ne? Acaba bunu üreten üretici, bunu çocuklarına yedirebiliyo mu (Parası varsa neden iyisini yedirmesin?)? Kötü salamı anlamanın da yolu çok kolay (Kötü sosisi anlamanın yolları bitti yani, lezzetli ve mekanik renk olması). Şimdi salam, şöyle katlıyorum ben, katlıyorum. Eteronu yüksekse eğeeer şöyle buruşturdum, eteronu yüksekse burda iz olmadan şu şekilde tekrar eski haline gelcektir. Ama bunda eteron az ise katladığım yerden kırılmalar olcaktır. Biraz bu kriterdir yani, ufak bir kriterdir (İz kalmaması iyi bişey mi, kötü bişey mi?). Yine renge bakıyoruz. Yine renge bakıyoruz, renk çok önemli. Canlı bi rengi olması lazım. Yani böyle mekanik, o oyun hamuru rengi olmaması gerekiyo (Yine ilginç renk çeşitleri).
İlk dilimle, arkasını çevirin, ilk dilimle önünle arkasında şu şekilde şey farkı varsa, renk farkı varsa, tezgahta bir süre beklemiştir (İyi salam da, kötü salam da beklerse öyle olur). Gıda teröristlerinin eline düşmemek için bilinçli tüketici olmak ve uyarıları dikkate almak gerekiyor (Bize sunduğunuz yüksek miktarda bilinç için teşekkürler Show TV).

Yalan

2008-06-22T11:57:00.001+03:00

Yalanla ilgili bu yazıyı, birazdan anlatacağım başıma gelen ilginç olaydan ötürü yazdım. "Yalancının mumu yatsıya kadar yanar." lafını mecazi değil gerçek anlamıyla yaşadım.
Nasıl mı?
Takıldığım bir tavla sitesinin katılacak olduğum dünya turnuvasının tarihini dün (20 Haziran) 22:00'da sanıyordum. Bu nedenle ortağımın milli takımın maçına (Tür-Hır) davetine bu turnuvayı gerekçe göstererek hayır dedim. Maçı ekranın köşesine çekip turnuvayı beklemeye koyuldum. Saat 22:00'yi geçti ama sitede tık yoktu. Bir de baktım 20 değil 21 haziranmış. İş işten geçmiş, ortağıma bilmeyerek de olsa yalan gerekçe göstermiştim. Bunun ilerde başıma dert açacağını hesap edemediğimden, bu bilgiyi doğrusuyla değiştirme ihtiyacını da hissetmedim. Aradan bir gün geçti. Gerçek turnuva tarihi gelip çatarken ortağımdan bir davet daha geldi. Ama bu sefer "Turnuvam var, dün aslında hedeymiş hödüymüş..." desem (ortağımı tenzih ederim) kafalarda şüphe bırakacaktım. Memati gibi düşündüm ve sıkılmış kafanın, şüpheli kafadan yeğ olduğuna karar verdim ve turnuvaya yarım saat kala turnuvadan çekilip davete icabet ettim. Yalanı düzeltmemenin cezasını çok ağır şekilde ödedim.
Kıssadan Hisse
Yalanın farkedilmesinin (yani mumun sönmesinin) 22:00 yani yatsı vakti olması düşündürücü ve ibret vericidir. Sık sık yalan söyleriz, bilerek veya bilmeyerek. Ama söylememeliyiz, bilmeyerek de olsa söylesek, yalan olduğunu anlayınca doğrusuyla düzeltmeliyiz. Zaten dinimiz (İslam) yalan söyleyenlerin diğer tarafta başına geleceklerini bildirip (onu da siz araştırın, ödev olsun) bizi yalandan caydırmıştır. O tarafı bir yana, yalan yalanı doğurur. Şu anda kafama örnek gelmiyor ama küçük bir yalanın açığa çıkmaması için büyük yalanlar söylenir. Sonra da daha büyükleri... En sonunda bir açığa çıkar, bi tarafımızda patlar. Aman dikkat!

20 Haziran

2008-06-21T00:32:00.003+03:00

Hırvatistan v.s. Türkiye
İnanılmaz maçtı, goller uzatmalarda (119. ve 122. dakikalarda) geldi. Penaltılarda milli takım (Türkiye) aldı maçı. Yarı finaldeyiz bakam, öte yandan Fatih Terim'in triplerini düşünmek bile istemiyorum. Bu sefer skoru tam bilemesem de galibi (ve dolayısıyla mağlubu) bildim. İşte sonuçlar:

Odamdaki Eşek Arısı

2008-06-20T14:32:00.008+03:00

Dikkat: Bu yazıda anlatılanlar gerçek hayattan alıntıdır, bizzat yaşanmıştır.

Odamın ormanın içlerinde olduğunu söylemiştim. Habibatına bina dikilmiş bir arı olaya alışamamış olmalı ki tüm gün benimle odamda yaşıyor. O eşek arısı ve ufak kenemsiler (kene mi örümcek mi olduğunu bilmediğim yaratık) haricinde başka böcekle de karşılaşmadım odada. İşin kötü tarafı benim yüksek dozda böcek korkum var ve o eşek arısı yakınımdan geçince vücudumun hormon ve dolaşım sistemi kriz sürecine giriyor. Onu öldürmeyi düşündüm ama cesaret edemedim. Cinayet işlemekten çekindiğimden değil. Ya kavgadan sağ kurtulup beni daha da hınçlanıp sokarsa, yada ya onun öldüğünü anlayan aşireti kısasa kısas beni öldürürse? Bugün korkuyla içiçe yaşamak canıma tak etti ve ölmeyi göze alıp, onu öldürmeye karar verdim. Dergiyi dürdüm, tam patlatacakken perdenin içinde garip nesnelerle (bkz. resime) uğraştığını farkettim. Olamaz, galiba bu şey neslini devam ettirecek, hem de perdemde! Bu şeylerden toplam tespit edebildiğim kadarıyla 6 tane var, sanıyorum ki müstakbel veletleri. Daha saldırı güçleri yokken imha etmeyi düşündüm ama bebek cinayeti gibi yüz kızartıcı bir suçu işleyemedim. Neyse arıyı tam öldürecekken girdi bunlardan birinin içine, ağzına birşey alıp yastığımın üstüne fırlattı. Fırlattığı şey ölü bir kenemsi idi. Yani o eşek arısı yüzüme bir tokat patlattı ve aramızda uzlaşı kokan şöyle bir diyalog geçti:
E. Arısı: "Bır'embesil, seni burda Kırım-Kongo olmaktan koruyoz, sen beni öldürmekle aynı zamanda kendini öldürmüş olacaksın! Senin yerinde olsam paşa paşa mutual şekilde yaşamayı tercih ederdim."
Ben: "Amanın, essahtan kene lan bu. Allah razı olsun kardeş, mutual yaşayalım, ben sana ve çocuklarına, perdemi ve hava sahamı kullanıma açayım, sen de Kırım-Kongo kenelerini bul ve yok et."
E. Arısı: "Yalnız şimdiden uyarayım, sonra terslik olmasın. Malum ben hayvanoğlu hayvanım. Düşünme yetim pek yok. Bana yada çocuklarıma saldıracağını bir an olsun sezersem, vururum seni. Kendine dikkat et, ona göre!"
Ben: "Tamam, size saldırmıyacam ama yeter ki korkutma bir daha beni, harbiden bak 10 dakka kendime gelemiyom."
Böylece taraflar arasında uzlaşı sağlandı ve eşek arısının katil değil de bodyguard olduğunun farkına varıldı. Neymiş herşey göründüğü gibi olmayabilirmiş.

19 Haziran

2008-06-19T19:14:00.010+03:00

Almanya v.s. Portekiz
EURO 2008'in ilk çeyrek final maçı akşam itibariyle oynandı. Skoru, kazananı, gol farkını, kısacası tüm sonucu önceden doğru tahmin ettim. İşte kanıtı. Diğer maç tahminlerimi sansürledim, malum, totocular benim üzerimden para kazanmasın. Ne de olsa tam tutuyor.

Canavar Tamir Edildi
Canavar sevgili laptopumun ismi. Uzun bir süredir ısınma problemi yaşıyordum. Bilgisayar olması gerekenin çok üstünde ısınıyor, hatta kastırıcı oyunlarda (grafik ayarları low'da olmasına rağmen) 15-20 dakka içinde kendini kapatıyor, bu da beni üzüyordu. Onun bu haline dayanamadım ve kaptım servise götürdüm onu bugün öğleden sonra. Adam (teknik servisçi) 15 dakkalık bir müdahaleden (fan tozu alma ve termal macun sürme) sonra canavarı teslim etti ve "Manyak toz çıktı içinden" dedi. Artık 15-20 dakkalık periyotlarda değil süresizce oynayabilecem. Artık el bileklerimdeki damarların içinden sıcak kan akmayacak, sadece 37.5 derecelik. Teşekkürler FokusShop...

Canavar ve ben

Yaz Okuluna Giriş

2008-06-19T00:22:00.008+03:00

Dersler
Yaz okulu ufaktan ufaktan başlıyor. Sistemden ESA adlı bir ders alacam dilekçe yoluyla inşallah. Seçtiğim Rusça 3 dersi ise büyük ihtimal minimum insan sayısına (5) ulaşamadığından kapanacak. Zira ben dahil bir kişi kayıtlı henüz. Yani sadece haftanın üç günü (Salı, Çrş, Cuma) dersim var. Cuma günkü dersi de oy birliğiyle salı ve çarşambaya bölünce ardışık beş günüm boş olacak.
Evim Evim Güzel Evim
Odam yeni yurdun, en yeni yapılan bloğunun en üst katındaki koridorunun en sonunda. Üç tarafı ormanla çevrili. Dünyalık işlerle bağlantımı kalan taraftan ve internetten görüyorum. Bu devirde, İstanbul'da böyle yerde kodamanlar bile yaşayamıyor. Sabah güneşini alıyor, öğlen sıcağını almıyor. Geceleri serin, gündüzleri ılıman bir iklime sahip. Gelelim eksilerine. Çok yüksek (4. kat ve asansörü henüz out of service), sıcak suyu gelmemiş ve buzdolabı bozuk. Bir de fazla doğayla içiçelikten olmalı, arılar eksik olmuyor. Arıdan pek değil ama kene sokmasından endişelenmiyor değilim (Gerçi henüz kene tespit edilmedi).

Pencereden Doğu Cephesi

Diğer Pencereden Güney Cephesi

Akademik mi Takılsam Acaba?

2008-06-18T00:51:00.006+03:00

Herhangi bir terslik çıkmazsa bir sene sonra (2009 Haziran) mezun olacağım. Daha bir senemin kalmasına rağmen nasıl para kazanacağım hususunda düşüncelere başladım. Mevzu bahis düşüncelere ilkin (ciddi olarak) 2008 ile birlikte başladım ve elimden geldiğince Business başlığı altında toplamaya çalıştım. Tüccarlık, memurluk, webmaster'lığı gibi seçenekleri değerlendirdim, tabi hepsi olası, haklarında ciddi düşündüğüm, güzel meslekler. Şarkı sözü yazarlığı, bestecilik ve şarkıcılık seçeneklerini de düşündüm, ama gayri ciddi olarak. Neyse, kafama takılan bir olası meslek dalı daha belirdi: Akademisyenlik.
Nerden Esti?
Şimdiye kadar hayatım burslu geçti. Dersaneler, lise, üniversite... Ekmek elden, su gölden. Bünyem hazırdan gelen ekmeğe ve suya öyle bir alıştı ki az bir süre bile gayri beleş yaşamaya dayanamaz. Eğer yerinde müdahaleyi yapmazsam bu beleş yaşam tarzım bir sene sonra sona erince kimbilir vücudum buna nasıl tepki gösterecek? Kestiremiyorum, çünkü daha önce benzer bir vukuatla karşılaşmadım.
Ne Yapmalı?
Bu yüzden seneye de bedava yaşamanın yollarını bulmalıyım. Hemen görebildiğim iki seçenek var. İlki MEB bursu. Yurtdışında yüksek lisans yapanlara hükümetin verdiği bir burs. ALES ve not ortalaması istiyor. İkincisi ise Tübitak bursu. Yurtiçinde yüksek lisans yapanlara Tübitak'ın verdiği bir burs. Sanırım o da aynı şeyleri istiyor. Bu iki seçeneği ancak yüksek lisans ortak paydasında toplarız. Yaklaşık 5 sene kadar daha (bir nevi) öğrencilik ve burs. Ne hoş değil mi ama? O zaman bu sene Tofıl mofıl ne varsa girmeliyim ve güzel sonuçlar alıp sol cebime koymalıyım ve seneye de bu iki burstan birine hak kazanmalıyım.
Çekincelerim
Akademik düşünmedeki en büyük çekincem referans mektubu alabilmek. Bir hocaya gidip referans mektubu istemek için referans mektubunu hak etmek lazım zannımca (tabi iyi içerikli olanlarından bahsediyorum). 4 senedir bu okuldayım, bana lehimde referans mektubu verebilecek bir hoca tanımıyorum. Velev ki kastım bir tane buldum, ne yazık ki bir tane yeterli olmuyor, en az 3 tane istiyor geneli.
Bir diğer çekincem ise belli bir konuya odaklanmak. Mesela akademik deyince aklıma bir profösör ve çevresinde gezinen yüksek lisans talebeleri geliyor. Mesela o hoca hede konusuyla ilgili projeler yapar, öğrecileri de yardımcı olur o projede yer alır, bişeyler kapmaya çalışır filan. Takım çalışması gibi. Bana ters. Aynı lise gibi belli müfredatı olan, hocalardan bağımsız, çalışmayla yapılabilecek bir yüksek lisans programı var ütopyamda. Özgür öğrenciler...
Sonrası...
Sonrası Allah kerim. Onu da ölmezsek 5 sene sonra düşünürüz. O zamana kadar da seçenekler belirir, o anki ruh halime göre bir tanesini seçerim elbet. Gerçi o yaştan sonra burs veren kalmaz ya neyse. Şöyle bir doktor olsam, öğretim görevliliği yapsam bir devlet üniversitesinde heralde çok mesut olurum.

İDO'da İnternet Keyfi

2008-06-12T11:21:00.004+03:00

Şu an Marmara Denizi'nin ortalarında bu blogu doldurmaktayım. Yaz okuluna geliyorum, gemideyim, İDO'nun (reklam serbest) müşterilerine sunduğu wireless internetten yararlanmaktan büyük mutluluk duyuyorum. Bilgisayarımın şarzının yettiği sürece de bu mutluluğum devam edecek. Yaklaşık iki haftalık tatilim sona erdi, iki aylık tatilime başlamak üzereyim. Evet yazım hatası yok, ben yaz okulunu o kadar çok seviyorum ki, ona tatil gözüyle bakıyorum. Çünkü üniversitem her yaz bana bu imkanları (yaz okulu, yurt, yemek) bedava sunuyor, ben de elimden geldiğince (4 yazda 4 kez) kullanıyorum. Teşekkürler İDO, teşekkürler Yeditepe Üniversitesi.

2008 Bahar Notlarım

2008-06-09T11:44:00.004+03:00

Hepsi belli oldu, son sütunda yazdım. Böylece GPA 2.90, CGPA 3.23 oldu.

Kompozisyon

2008-06-09T10:50:00.003+03:00

İlkokulda tatilden sonraki ilk okul günü Türkçe dersinde sınıf öğretmenimizin bize yönelttiği emir kipi ihtiva eden ifade: "Tatili nasıl geçirdiğiniz hakkında kompozisyon yazınız!"

Ben de şu an bir nevi tatil yaşıyorum. Hatta o kadar tatil modundayım ki 3 gündür bloga bile yazamıyordum. Bu yazı özel olarak bu 3 günü, genel olarak ise bütün tatilimi özetleyen, sınıf öğretmenlerimi muhattap alan mektup tadında bir kompozisyon olacak. 5 senelik ilkokul hayatımda çeşitli nedenlerden dolayı 5 farklı sınıf öğretmenine sahip olduğumdan muhattapı genelleyerek "örtmenim" diyelim.
Tatildeki Duygu ve Düşüncelerim
Örtmenim, güz dönemi ve yaz okulu arasındaki 2 haftalık tatilimi dolu dolu geçirdim. Mesela TV izledim, oyun oynadım, gezdim (hem reel anlamda hem sanal anlamda).
Önce dizilerden başlayalım. Haftalık dizilerim olan Avrupa Yakası ve Kavak Yelleri'ni izledim. Kurtlar Vadisi'nin geçen hafta sezon finali yaptığını sanarak onu bu hafta izlemedim. Sonradan anladım ki aslında bu haftaymış sezon finali. Neyse okula gidince telafi ederim. Böylece Kavak Yelleri dışında sezon finalini yapmamış dizi kalmadı, yazın rahatım. Bir sene önce başlayıp da hala bitiremediğim Lost'un ikinci sezonunu bitirdim. Hard diskte devamı olmadığından kalakaldım, devam edemiyorum.
Gelelim oyunlara. PES'te bir ay önce başladığım Master Lig'e halen devam etmekteyim. Süper adamlar transfer ettim takımım Inter'e, dağıtıyorum ortalığı. Ayrıca her tatilde olduğu gibi annemle Mario Forever oynadım. Tatiller geçici, Mario Forever kalıcı (adı üstünde). Biraz da internetten indirdiğim küçücük böyle tavla, var mısın yok musun gibi oyunlar oynadım. Bir de tekrar Total Annihilation'a başladım, bitirebilecek miyim bilmiyorum ama kaliteli oyun işte, her oynayışımda ayrı zevk alıyorum. Bunlar oynadıklarım, kardeşim (esidat) gelince de Septerra Core'u bitirmeyi hedefliyorum. Oyunun yüceliğine bir bak, senelerdir gündemimizde ama hala bitmedi.
Görmeyeli Bandırma çok değişmiş. Hatta tanınmaz hale gelmiş (iyi manada). Acayip süper olmuş; kelimelerin kifayetsiz kalması, benim ise kelimelerden başka aracımın olmaması yüzünden anlatmaya hiç girişmeyecem. Görmeden yaşamadan olmaz. Bandırma Kuş Cenneti Festivali'nin tatilimle aynı günlere denk gelmesinden ve festivalleri hiç sevmememden dolayı ilk bir hafta pek gezemedim. Bugün bu yazıyı mevzu bahis yerden, Marmara Denizi'ni karşıma alarak yazıyorum. Hani eycof'ta (Age of Empires 2 ve/veya altı) olur ya, çağ atlarsın, şehir birden inanılmaz derecede değişir, artizleşir, Bandırma'da öyle çağ atlamış. Ama üzülerek söylüyorum ki bu yüzden sahil insanlarla (amele ve kırolar dahil) dolu; daha temiz ama sessiz sakin değil, ve sanıyorum ki artık hiç de olmayacak. Gelelim festivale. İbrahim Tatlıses, Öykü-Berk dahil bissürü sanatçılar filan gelmiş. 1 ay önceki İbrahim Tatlıses hayranı ben olsam konserdeki yerimi daha erken saatlerden alırdım ama nedense (İsmail YK'yı kıskanması olabilir) ona karşı bütün hayranlığım bitti. O kadar ki bedava konserine bile gitmedim.
Tatildeki önemli konulardan biri de eve dial-up internet bağlatmamdı. 22.5 YTL sayıp 3 aylık bağlattım. Ana amaçlarım cup65'teki dünya turnuvasına katılmak, blogları takip etmek ve dersleri evden seçmekti. Cup65 oyunu oynamak için dial-up hızının yeterli olmaması ve en takip ettiğim bloğun sezon finali yapıp eylüle kadar yayınlanmacağını ibraz etmesi yüzünden internet bağlatmamdan dolayı hafif bir pişmanlık belirdi içten içten.
Ameliyat olayını atlarsak (ki onu anlatmıştım zaten) tatilde yaptıklarımda bir tek izdivaç programları izlemek kalır. Önce Esra Erol'la Flash TV'de başlayan izdivaç programları sonradan mantar gibi biterek baya bir kanala (FOX TV, Star, Flash TV) yayıldı. Hepsi ayrı güzel, hepsini de elimden geldiğince izledim. Bir iki laf etmek isterim. Evlenmek için evi, parayı, arabayı, vb'yi şart koşanlara gıcığım. "Aşk karın doyurmaz" derler bu tipler. Onlara sorarım: "Evlenmenin tanımı karın doyurmak mıdır?"

8 Haziran

2008-06-09T10:45:00.003+03:00

Sabahtan annemle dayımların yazlığa gittik. Dedemi, dayımı ve Emine ablamı gördüm, mutlu oldum. Kah güldük, kah muhabbet ettik (ettiler desek daha yerinde olur), kah mangal yapıp güzel gıdalar yedik, kahsa (bu da ne?) şiddetli ve beklenmedik bir yağmurla karşılaştık. Nedenini bilmiyorum ama akrabalarımın olduğu bir mecliste konuşamıyorum. Bunun kötü bir huy olduğunun farkındayım, inşallah bir gün geçer.

5 Haziran

2008-06-06T00:59:00.000+03:00

Kalite notum da belli oldu (DC). Türk Blog Yazarları'na kabul edildim. Mevzu bahis dernek (grup, herneyse) Türkiye'li blog yazarları arasındaki iletişimi sağlıyor. Yarışmalar, buluşmalar filan. Kabul edilebilmek için en az 20 yazıya sahip, en az 3 aylık blogcu olmak gerekiyor.

4 Haziran

2008-06-04T19:45:00.004+03:00

Sabah kafamdaki dikişleri aldırmaya gittim, meğersem sadece pansuman varmış, dikişler pazartesiyeymiş. Çıkışta bir adet sandalet (geçen aldığım koptuğundan) ve güneş gözlüğü aldık. Böylece bisiklet dışından alınacaklar listemde birşey kalmadı.
Notlarım Hakkında
Öncelikle Rusça'dan korktuğum gibi F değil NC (non-credit) almışım. Böylece 3. kura rahatlıkla devam edebilecem ve mezun olduğumda onur belgesi almamın (ne işe yaradığı halen tartışılıyor) önünde bir engel kalmayacak. MIS dersinden tam beklediğim gibi AA ve POR dersinden de tam beklediğim gibi bir adet BA aldım. Proje Management (PM) dersinden beklediğimin biraz altından DD aldım. Şimdilik iyi gidiyo bakalım, iki ders (cost ve kalite) daha kaldı.
ALES Sonucu
Dosta güven, düşmana korku salan ALES sonucumu duyurmaktan gurur duyarım:

3 Haziran

2008-06-03T22:55:00.004+03:00

Dial-Up Sorunsalım
Cup65 turnuvamın Türkiye saatiyle 23'te başlaması, bu saatte internet kafelerin kapalı olması ve benim internete (3 saat kadar) girebileceğim alternetif bir yerimin bulunmaması, bana eve internet taktırmamın lüzumlu olduğunu farkettirdi. ADSL'nin kısa süre için pek avantajlı olmaması nedeniyle gittim dial-up aldım 3 aylık. Artık bir CD paketi halinde veriliyormuş. Geldim kurdum programı, bir türlü kayıt formu, CD paketinde yazan kayıt no'mu yazabileceğim bir form bulamadım. Destek hattını arayıp oradan kaydoldum. Adama kullanıcı ismimi kodlamadan söylediğim için uzun süre sorunlarla karşılaştım. Tekrar arayıp detaylı inceleme geçirdikten sonra internetime kavuştum. Dial-up aşırı yavaş geliyor, tatmin edici değil ama en azından ayaklarımı yerden kesiyor.

2 Haziran

2008-06-02T18:15:00.004+03:00

Sabah erkenden kalkıp ameliyata gittim ve başarıyla oldum.

Cup65 Durumlarım

3-4 hafta önce başladığım Cup65'te bu hafta üstün başarılarımdan dolayı "Expert" rütbesine terfi ettim. Bu rütbe Master'dan sonraki en büyük rütbedir. Beşbin küsür puanla şu an dünyada 128., Türkiye'de ise 30.'yum. Cup65 camiası bana attıkları mailde aylık düzenlenen dünya çapı turnuvaya girmeye (dünya sıralamasındaki ilk 128 kişi katılabiliyor) hak kazandığımı bildirdi. Turnuva 7 Haziran, Türkiye saatiyle 23:00'da. Kazanana 10000 bonus puan ve Sony Playstation hediye. Nasip bakalım.

Ameliyat Notları

2008-06-02T18:12:00.003+03:00

Sabah kahvaltıyı yapıp, Bandırma Kızılay Tıp Merkezi'nde kafadan ben alma ameliyatı için doktorun masasında sağımın üstüne yan yatarak yerimi aldım (Çünkü ben sol tarafta). Doktor bunun yağ bezesi olduğunu, alınmasında fayda olduğunu söyledi. Yani küçükken kafayı bir yere çarpınca yara kapanırken oluşması gereken yağlar, frenleyememiş kendini oluşmuş da oluşmuş. Önce operasyonun kolaylığı için civardaki saçlar kesildi, ve o civara oksijenli su, tentürdiyot (gerçi ismi de cismi de değişmiş ya neyse) gibi sıvılar sürüldü. Sonra benin civarındaki bölgeyi uyuşturmak için iki adet iğne yedim kafaya. Bu arada doktor aletleri hazırladı. Bölge uyuşunca doktor kafama sadece avuçiçi kadar diktörtgen bir alan kadarı delik koyu yeşil bir örtü örttü. Neşteri aldı eline ve benin çevresinden giderek daire şeklinde deriyi kesti. Bu anda kıtırt kıtırt seslerini (deri-saç kesilim sesi) hissettim ama iğnelerden dolayı olmalı hiç acı hissetmedim. Benin çevresini kestikten sonra çekti ve aldı parçayı. Kafamın arkasını ve ensemi takip ederek boynumun sağına doğru yalnız bir derecik misali bir miktar kan süzüldü, doktordan peçete isteyip sildim. Ardından üç adet dikiş atıldı ve yine o sıvılardan sürüldü. Bir tane bez gibi birşeyi de yasladı oraya ve sargı beziyle kafayı sarık misali sardı. Gece yıkan, ilaçlarını sür ve çarşambaya da (iki gün sonrası) gel dikişleri alalım dedi.

İşin Psikolojisi

O ben eskiden kendimden bir parçaydı ama ne diğer vücut ahalisi onu seviyordu ne de o diğerlerini. Adeta dışlanmıştı, dışarıya doğru iteklenmişti. Vücut her fonksiyonunu mükemmel yerine getirirken o hep arıza çıkartıyordu. Ben de o parçayı elime aldım ve ona yenilgiye uğramış hain bir düşmanımmış edasıyla baktım, zafer sarhoşluğu içinde, küçümseyerek... "Artık benim sırtımdan beslendiğin yeter. Her mutualizmde bir sınır vardır. Madem benden besleniyon bana da bi faydan dokunsun. Ne farkın kaldı asalaklardan? Asalak!" dedim. O da "Haklısın abi ne desen yeri var, sana hep yük oldum. Hakkını helal et. Sana kalan yaşamında mutluluklar..." dedi. Onun bu suçunu kabullenmişliği ve çaresizliği beni çok hüzünlendirdi, gereğinden fazla aşağıladığımı, sonuçta asalak da olsa onun da canı olduğunu hatırladım. Ve "Helal olsun, sen de hakkını helal et, kardeş" dedim. "Eyvallah, ne demek" dedi ve hayata gözlerini kapadı.

1 Haziran

2008-06-02T17:59:00.006+03:00

Öğlen 12:30'da gemim vardı. Uyanamam diye gece uyumadım. Sabah odayı görevlilere teslim ettim. Yazın TooFun ile kalacağımı bildirdim. Önce fakültedeki dolabıma kalan bir miktar eşyamı yerleştirip, kahvaltımı ettim. Ve 9:30 sularında okulu terkettim. Şapka aldım. Önce Kadıköy'e, oradan da Yenikapı'ya, oradan da Bandırma'ya geldim. Yenikapı'ya ulaşmak için yapılan ara seferler (Kadıköy-Yenikapı gibi) de ücrete tabi tutulmaya başlandığından 3 YTL kadar da gemi-dışı ulaşıma gitti.

LeMan

Yolculuk 2 saat 15 dakka. 1 saat 15 dakka bilgisayardan Lost izlesem (ki şarz bu kadar gidiyor) 1 saat kalıyor. Bu yüzden dergi alıyım bari dedim ve bir adet Uykusuz, bir adet Leman aldım. Uykusuz neyse de Leman'ı hiç beğenmedim. Çünkü bazı bölümleri espriden yoksun salt hakaret içeriyor. Gerek iktidara gerek kapitalistlere gerekse Demet Akalın'a. Tamam hakaret mi edeceksin, et ama hakaretin yeterli yoğunlukta espri faktörü içeriyorsa. Yoksa sus. Çünkü sen mizah dergisisin, Cumhuriyet Gazetesi değilsin. Penguen de en az senin kadar saldırıyor o kesime ama onu okunmaya değer yapan kaliteli mizah kullanarak saldırması. Hey Leman! Kızdım sana! Bayağısın, basitsin, banelsin, bayınçsın, sıkınçsın...

31 Mayıs

2008-06-01T01:21:00.004+03:00

Ah Eşyalar!
Eşyanın azı dert çoğu bela. Bugün taşınmanın en zor kısmı olan eşyaları toparlamak ve depolamak ile uğraştım. Yurtta bir deponun olmayışı ve birey başına düşen eşya miktarının her dönem kümülatif şekilde artması bu aktiviteyi "en zor kısım" yapan şey. Sağolsun Hüso'nun ve ortağımın çok yardımı dokundu bu konuda. Bu benim için o kadar büyük bir kıyak ki, eğer herhangi birinden ve/veya ikisinden de sonra yaşarsam, cenazelerinde tereddüt etmeden "İyi biliriz!" diyecem.
Üsküdar'da Kayık
Yükte ağır pahada hafif eşyalarımı bıraktıktan sonra bir Üsküdar yaptık. Kayıkla bi Kızkulesi'ne gidip geldik. Kayıkçı kayık sürmede tecrübesiz olanlara kayığı teslim etmediğinden kendisi kullandı kayığı, biz de yer yer eşlik ettik. Artık önkoşulu tamamladık, diğer gidişimizde alabilecez kayıkçısız.
Bir Dönemin Sonu
Yarın sabah gidiyorum inşallah eve. Geldiğimde (17 yada biraz daha fazla Haziran) okulda çook şey değişmiş olacak. Birçok dönemdaşım mezun olmuş olacak, bazıları çalışıyor olacak, bazıları da yurtdışına doktoraya gidecek.
KPSS
2-3 gün önceki ihtarı önemsemiş olmalıyım ki 2007 KPSS sorularını çözdüm. İşbu sınav ilk bölümde 60 genel yetenek, ikinci bölümde 60 genel kültür olmak üzre 120 sorudan ibaret. Genel yetenekte matematik ve türkçeden; genel kültürde ise tarih, coğrafya ve vatandaşlık bilgisinden sorular mevcut. İlk bölüm ÖSS ve ALES'ten aşina olduğum soru tarzlarını içerdiğinden kolayca yaptım. Ancak ikinci bölüm (özellikle tarih) çok bilgi isteyen sorulardı. Yok "Meclis bir yasama yılında en fazla kaç ay tatil yapar?"mış. Bana ne? Yasaya göre değişir. Şimdi 3 ise yarın 5 olur. Niye ezberletiyon? Genel manada memur seçmek için yapılan bir sınav bu, senin sorduğun ise Türkiye'de bir elin parmağı sayıda insanın ezbere bilmesi gereken bir bilgi. Sadece bu soru da değil, bir sürü var da en aklıma gelen buydu. Neden bu kadar sinirlendim, KPSS genel kültüre? Çünkü çook yanlışım çıktı.

30 Mayıs

2008-05-31T01:04:00.002+03:00

Haftasonuna (dahil) kadarki tatil dönemimi arkadaşlarlan gayet dolu dolu geçiriyorum. O kadar dolu dolu ki cuma günü bitti, haftalık dizilerim bitmedi. Pazartesi nasipse ameliyatım (kafadan ben alma) var. Okullar açılana kadar (bir haftaya) anca geçer. Bu yüzden pazar günü eve (Bandırma'ya) gitmeyi düşünüyorum. Bir hafta kalıp, diğer pazartesi de iş başı (iş=öğrencilik). Bugün ise Çamlıca'daydık. Geçen yazıda malum seyyar satıcıya olan kızgınlığı biraz da üzgünlükle beraber, hatta çok daha yoğun şekilde Çamlıca'da bir dükkanda yaşadım. İki kibrit kutusu büyüklüğünde bir gıdaya 4 YTL istediler. Gerçi almasaydım, bilmiyomuydum o kadar pahalı (kime göre pahalı) olduğunu. Bilmiyodum. Hayatımın ilk kumpirini yedim, gayet de beğendim.

Sokak Pilavı

2008-05-30T15:06:00.007+03:00

İstanbul'a gelmemle ilk defa sokak pilavcılarıyla karşılaştım. Taksim, Beyoğlu, Galata Köprüsü ve Kadıköy gibi yerlerde varlardı (Eskisi kadar olmasa da bu aralar da varlar). İki üç sene önce 250 bin liraya (bazıları 500 bin olsa da) bir plastik tabak içinde pilav alabiliyorduk. Hem de tavuklu, hem de biber turşulu. Hatta Kadıköy'dekinde ketçap bile vardı. Hem ucuz hem doyurucu olması hasebiyle bu menü en sevdiğim, bulunca kaçırmadığım menülerden biriydi. Bir kaç haftadır cumaya giderken üniversitenin dış kapısının hemen altında da görüyordum bu sokak pilavından. Hep almak istiyordum ama nasılsa şimdi yemekhaneden yemek yiyecem deyip erteliyordum. Bu hafta da almıyacaktım ama alayım dedim, zira yanımda 1 YTL vardı. Gittim sordum "Kaç para pilav?" diye. Beklediğim cevap 75 kuruş ile 1.5 lira arası bir fiyattı. Adam dedi "Sadesi 2, tavuklusu 3.5". Ben de adama "Oha! Ayak üstü adam mı soyuyonuz ulan?" dedim (içimden) ve olay mahalinden hızla uzaklaştım. Şiddetle kınıyorum, sırf yeri güzel diye astronomik fiyattan ürününü satma zihniyetine sahip olanları.
NOT: Resimdeki pilav ortamı yazıda hakkında bahsedilen şey değildir. Yalnızca Google Images'ta seyyar pilav sorgusunun birinci karşılığıdır. Okuyanların konuyla daha rahat bağlantı kurabilmeleri içindir.